لُجَّة النّور — Page 339
روحانی خزائن جلد ۱۶ ۳۳۹ لجة النور سمع الصين ولا يكونون كالذي أساء الأدب على أهل الله، وإذا ہمچو شخص نمی باشند که ترک ادب به نسبت مردان خدا می کند و چون ازاں قولا مـ م مُحْدَثَا في زعمه ما صبر طُرفة عين و استعجل و طائفہ برگزیدگاں سخنه می شنود که نزد او نو پیدا است که پیش زمیں مثلش نگفته شده تا یک چشم زدن صبر بلغ ظنون السوء إلى منتهاها، وصــال مـعــاديــا و سب وشتم نتواند کر دوطریق شتاب کاری می ورزد و بدگمانیهارا بمرتبه انتها می رساند و دشمنانه حمله می کند و دشنام ها می دهد وافترى، وكفّر وآذى وأغرى القومَ وحضا، وما وجد سهما وافتر اها می تراشد و کافر می گوید و ایزا می دهد و قوم را از بهر ایزا برانگیز دو آتش فتنه می افروز دو پیچ تیرے إلا رمى، وما ظفر بكيد إلا أشدى، وقصد عِرُضَ رجال الله نیابد که نینداز دو بر بیچ مکرے دستش نمی رسد که آن را نمی بافد وقصد آبروو جان مردان خدا می کند ونَفْسَهم ومــا خــاف يــومــا فيـه يؤخذ ويُجزى، وصار أوّل ہمہ منکران سبقت می برد از و از روز جزا نمی ترسد , المنكرين بل يتأدبـون مـع الـلـه وأهله، ويصبرون حتى يتجلّى پس سعید ان را این خصلت نمی باشد بلکه اوشاں بخدا و مردان خدا ادب می ورزند و صبر می کنند تا بوقتی که لهم وجه الحق فيرحمهم الله بسيــرتـهـم هـذه، ولا يفوتهم خيــر روئے حق بر ایشاں جلوہ گر شود ۔ پس بدین خصلت شاں خدائے عزو جل بر ایشاں رحم می فرماید و پیچ خیرے ازیشاں ولا يكونون من المحرومين وتلك قوم ما يعلمهم إلا الله و فوت نمی شود و از محرومان و نامراداں نمی گردند و ایں قومی است که بجز خدا هیچکس ایشان را نمی داند و لا أعلم أسماء هم وصورهم، بيد أني رأيتُ في مبشّرة أُريتُها من نامہائے وصورتہائے ایشاں را نمی دانم مگر این است که من درخوابے جماعتی را دیده ام که جماعةً من المؤمـنـيـن الـمـخـلـصيـن والملوك العادلين الصالحين | مومنین مخلصین و شاہان عادل و نکوکار اندا