ازالہ اَوہام حصہ اول — Page 182
روحانی خزائن جلد ۳ ۱۸۲ ازالہ اوہام حصہ اول (۱۱۳) اسے قوم من بگفته من تنگدل مباش از اول چنیں مجوش ہیں تا به آخرم من خود نگویم این که به لوح خدا ہمیں است گر طاقتست محو کن آن نقش داورم در تنگنائے حیرت و فکرم ز قوم خویش یارب عنائتے کہ ازیں فکر مضطرم (۱۲۴) کے چشم مانده است و نه گوش و نه نور دل جز یک زبان شان که تیر زد بیکدرم بد گفتنم از نوع عبادت شمرده اند چشم شاں پلید تر از هر مُزوّرم اے دل تو نیز خاطر اینان نگاه دار کاخر کنند دعوئے حب پیمبرم (۱۲۵) اسے منکر پیام سروش و ندائے حق از من خطا مہیں کہ خطا در تو بنگرم جانم گداخت از غم ایمانت اے عزیز و این طرفه تر که من بگمان تو کافرم خواهی که روشنت شود احوال صدق ما روشن دلی بخواه ازاں ذاتِ ذُوالکرم (۱۲۲) گوش دیم بجانب تکفیر کس کجاست من مست جام ہائے عنایات دلبرم از طعن دشمناں خبرے چوں شود مرا کاندر خیال دوست بخواب خوش اندرم من میزیم بَوَحْيِ خدائے کہ با من است پیغام اوست چوں نفس روح پرورم