اِعجاز المسیح

اِعجاز المسیح — Page 46

روحانی خزائن جلد ۱۸ ۴۶ اعجاز المسيح میرند (۲۳) ولا يرون يوم تندم ومنقصة۔ ولا تـغـرب أنوارهم۔ نمی ایستند و روز خجالت و نقصان نمی بینند و نورہائے ایشاں ناپدید ولا تخرب دارهم منابعهم لا تغور۔ وصنائعهم لا تبور۔ نمی شوند و خانه شاں خراب نمی گردد چشمه ایشاں خشک نمی شود و کارہائے شاں ويُؤَيّدون في كل موطن ويُنصرون۔ ويُرزقون من كل تباه نمی گردند و ایشان در هر جانگاه و مقام حرب منصور و مؤید می شوند و معرفة ومن كل جهل يُبعدون۔ ولا يـمـوتـون حتى از معارف رزق داده میشوند و از جهل او شانرا دور میدارند و و نمی تُكمّل نفوسهم فإذا كُمّلت فإلى ربهم يُرجعون ۔ فإن تا وقتیکہ نفوس شاں مکمل نکرده شوند و بعد از تکمیل نفوس خود سوئے رب خود الله نورٌ فيميل إلى النور۔ وعادته البدور إلى البدور۔ باز می گردند چرا که خدا نور است پس سوئے نور میلان او می گردد و عادت ولما كانت هذه عادة اللـه بـأولـيـائـه۔ وسُنّتـه اوست کہ سوئے آناں می شتابد که در چشم او ماه تمام اند و چون عادت او بعباده المنقطعين وأصفيائه۔ لزم أن لا يرى عبده | با اولیاء خود و سنت او بندگان فناشده و برگزیدگان ہمیں است لازم المقبول وجه ذلّة۔ ولا يُنسب إلى ضعف وعلّة آمد که بنده مقبول او روئے ذلت نه بیند و هیچ کمزوری و بیماری در عند مقابلةٍ من أهل ملّة۔ ويفوق الكل عند تفسير وقت مقابله از احدے اہلِ مذہب سوئے او منسوب کرده نشود و در تفسیر