اِعجاز المسیح

اِعجاز المسیح — Page 36

روحانی خزائن جلد ۱۸ ۳۶ اعجازالمسيح (۳۴) الاعتساف۔ وكثـر الهــذر والهــذيـــــان۔ ومُـلـئـت بیہودہ گوئی شاں بسیار شد و با کلمہ ہائے دُشنام دہی بكلمات السبّ القلوب والآذان۔ وتاهت الخيالات دل ہا و و شدند خیالات آواره شدند گوش با پر و كذبت المعارف وصدقـــت الجهلات۔ أُلقي فـي و تکذیب معارف کردند و تصدیق امور باطله کردند در دل من روعى أن أنجى العامة من أغلوطاتهم۔ وأطفئ و بقول انداختند که عامه مردم را از غلط بیانی شاں خلاص دہم بقول فيصل ما سعروا بترهاتهم۔ وأكتب التفسير شانرا منطفی گردانم فیصل افروخته او تفسیر بنویسم وارى الصغير والكبير أنهم كانوا كاذبين۔ و مردم را از خوردان و بزرگاں بنمایم که ایشاں کا ذب اند۔ وما حملني على ذالك إلا قصد إفشاء كذب ومرا بر تالیف ایں تفسیر بجز قصد انشاء دروغ ایں مکار ہیچ چیزے آمادہ هـذا الـمـكـار۔ فإنـه مـكـر مـكرًا كُبَّارًا وأظهر كأنه من نکرد چرا که او از بس بزرگ مکرے نمود و ظاہر کرد که گویا العلماء الكبار۔ وادّعى أنه يعلم القرآن۔ وفاق او از علماء کبار است و دعوی کرد که قرآن می داند و بر همگناں الأقران۔ وحان أن يغلب ويُعان۔ والغرض من سبقت دارد و قریب است که غالب شود و مدد داده شود واز نوشتن