اِعجاز المسیح — Page 29
روحانی خزائن جلد ۱۸ ۲۹ اعجاز المسيح كَميةٍ تُربَ۔ أو كبيتٍ حُرّبَ ۔ والناس يحسبونني (٢) بیچو آن مرده که برو خاک انداخته باشند یا پیچو آن خانه که اورا خراب کرده باشند و مردم مرا شيئًا ولستُ بشيء۔ وما أنا إلا لربي كفىء۔ وما كان لي چیزے می شمارند و من چیزے نیستم ۔ و من نیستم مگر برائے خداوند خود ہمیچوسا یہ وایس کارمن نبود أن أبارز وأدعو الـعــدا۔ ولكن الله أخرجني لهذا الوغى۔ که من بمیدان مباحثه بیرون آیم و دشمنان را دعوت کنم مگر خدا برائے ایس جنگ مرا بیرون آورد۔ وما رميت إذ رميت ولكن الله رمى۔ ولى حِبُّ قدير ومن ہر تیرے کہ می اندازم نے اندازم آں تیر را بلکہ خدائے من مے اندازد و مرا دوستے قادر وإعانته تكفيـنـي ومـتُ فظهر الحِبُّ بعد تجهيزى است و امداد او مرا کافیست - ومن مردم پس ظاهر شد آں دوست بعد تجہیز و تکفین وتكفيني۔ ووهب لي بعد موتى كلامًا كالرياض۔ و قولا من و بخشید مرا پس از مردن من کلامی که بچو روضه با است و سخنے أصفى من ماء يسيح في الرضراض۔ وحجة بالغة تلدغ عطا کرد که آں ازاں آب صافی تر است که بر زمین سنگریزه ها جاری می باشد و مرا آں الباطل كـالـنـضـنـاض۔ وكلها من ربي وما أنا إلَّا خاوى جت بالغه داد که باطل را چنان می گزد که مارے مہلک انسانان را و این همه از پروردگار من الوفاض ۔ وأُمرتُ أن أنفق هذه الأموال على الأوفاض۔ است و من ترکش خود خالی می دارم و من حکم داده شده ام که این مالها را بر ہر قسم مردم خرچ و أن أرم جدران الإسلام قبل الانقضاض ۔ کنم و دیوار ہائے اسلام را قبل از افتادن آنها از سر نو مرمت نمایم ۔