اِعجاز المسیح — Page 14
روحانی خزائن جلد ۱۸ ۱۴ اعجاز المسيح الدين غريبًا كشهداء الكربلاء۔ وإنها نار أذابت قلوبنا۔ را بحالت غربت گذاشتند ہمچو شهیدان کربلا وایں آتشه است که وجنّبت جنوبنا وثقلت علينا خطوبنا۔ دل مارا گداخت و پہلو ہائے مارا بشکست و کارہائے مارا در مشکل انداخت ورمت كتاب الله بأحجار من جهلات الجاهلين۔ سنگسار کردند به سنگ ہائے باطل و کتاب الله ونرى كثيرا منهم يخفون الحق ولا يجتنبون الزور و بسیاری را ازیشان می بینیم که راستی را می پوشند و همچو نیکاں از كالصلحاء ۔ وتكذب ألسنتهم عند الإفتاء ۔ غشوا دروغ پر ہیز نمی کنند و زبانہائے شاں فتویٰ ہائے دروغ می دہند۔ طبیعتہائے طبائعهم بغواشي الظلمات۔ وقدموا حَبّ الصلات خود را پردہ ہائے تاریکی پوشیده اند۔ و دانہ بخشش ہائے را بر محبت على حُبّ الصَّلوة۔ نبذوا القرآن وراء ظهورهم نماز مقدم مے دارند۔ قرآن را از پے دنیاء خود پس پشت للدنيا الدنيّة۔ وأمـالـوا طبائعهـم إلـى الـمـقـنـيـات انداختند - وطبیعتہائے خود را سوئے ذخیرہ ہائے مادی المادية۔ واشتدّ حرصهم ونهمتهم وشغفهم باللذات میل دادند و حرص و آرزو و رغبت شاں سوئے لذتہائے فانیہ الفانية۔ وجاوز الحد شُـحـهـم فـي الأمـانـي النفسانية۔ بدرجہ نہایت رسید و شدت حرص شال در آرزو ہائے نفسانی از حد متجاوز