اِعجاز المسیح

اِعجاز المسیح — Page 118

روحانی خزائن جلد ۱۸ ۱۱۸ اعجاز المسيح أنه عليه السلام مظهر صفته الرحمان بـفـضله العظيم۔ دروست که بے استحقاق ہمدردی تمام مخلوق (۱۵) لأنه رحـمـة لـلـعـالـميـن كـلـهـم ولـنــوع الإنسان می کند وصفته دیگر رحیمیت است دریں رسول زیرانکه او نمی خواهد که والحيوان۔ وأهل الكفر والإيمان۔ ثم قال اعمال مومناں ضایع شوند پس خدا تعالی در قول خود عزیز در قول خود حریص بِالْمُؤْمِنِينَ رَءُوفٌ رَّحِيم ! “۔ فجعله رحمانًا ورحيما سوئے ہیں اشارہ کردہ است زیرا نکہ آں نبی رحمت است برائے تمام عالم انسان كما لا يخفى على الفهيم وحمده وعزا إليه خُلُقًا باشند یا حیوان پس تعریف کرد او را و منسوب کرد سوئے او خلق عظیم را عظيمًا من التفخيم والتكـريـم۔ كما جاء في القرآن از روئے بزرگ دانستن و اکرام کردن چنانچه در قرآن شریف آمده است و الكريم۔ وإن سألتَ ما خُلُقُهُ العظيم فنقول إنه رحمان اگر سوال کنی که خلق عظیم او چیست پس می گویم که او رحمان است و رحیم و ورحيم۔ ومُنِحَ هو عليه الصلاة هذين النورين و آدم داده شد او را این هر دو نور و آدم در میان آب و گل بود قال الله تعالى وَمَا اَرْسَلْنَكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعَلَمِينَ ۔۔۔ ولا يستقيم هذا گفت خدا تعالیٰ ( کہ اے نبی ) ما ترا برائے ہمہ چیز ہا رحمت فرستادیم و ایں معنے درست الحاشية المعنى الا في الرحمانيّة فان الرحيميّة يختص بعالم واحد من المؤمنين۔ منه نمی شوند مگر در رحمانیت چرا که رحیمیت بعالم واحد مخصوص است که عالم مومنان ست منه التوبة : ١٢٨ الانبياء : ١٠٨