اِعجاز المسیح

by Hazrat Mirza Ghulam Ahmad

Page 100 of 822

اِعجاز المسیح — Page 100

روحانی خزائن جلد ۱۸ به اعجاز المسيح ولا ريب أن هاتين الصفتين هما الوصلة بين الربوبية و هیچ شک نیست که این ہر دو صفت پیوند دهنده است در ربوبیت والعبودية۔ وبهما يتم دائرة السلوك والمعارف و عبودیت و اں ہر دو تمام مے شود دائرہ سلوک و معارف الإنسانية۔ فكل صفةٍ بعدهما داخلة في أنوارهما۔ و قطرة انسانی۔ پس ہر صفت ماسوائے آں ہر دو داخل در نور آن هر دوست و قطره از من بحارهما ۔ ثم إن ذات الله تعالى كما اقتضت لنفسها دریائے آنهاست باز ذات الہی ہم چناں کہ برائے نفس خود اراده کرد أن تكون لنوع الإنسان محبوبة ومُحبّة۔ كذالك اقتضت , باشد۔ ہم چنیں برائے که محبوب محبّ العباده الكُمّل أن يكونوا لبـنــي نـوعهم كمثل ذاتـه بندگان کاملین خود اراده فرمود که برائے بنی نوع خود بقية الحاشية حضر الديان۔ اذ لاشك ان الاحسان عـلــى هـذا الـمـنـوال يجعل جزا باشند و هیچ شک نیست که احسان بدین طریق محسن را محبوب المحسن محبوباً فى الحال فثبت ان الافاضة على الطريقة الرحمانية۔ مے گردند پس ثابت شد که فیض رسانیدن بر طریق رحمانیت ظاهر میکند در چشم يظهر في اعين المستفيضين شان المحبوبيّة۔ و اما صفة الرحيمية۔ فقد فیض یابان شان محبوب را۔ مگر صفت رحیمیت لازم کرده است بر نفس خود الزمت نفسها شان المحبّية۔ فان الله لا تتجلى على احد بهذا الفيضان الَّا شان محبیت را چرا که خدا برحیمیت بر ہر کسے تجلی نے فرماید مگر بعد بعد ان يحبه ويرضى به قولا و فعلا من اهل الايمان۔ منه زینکہ اور ا دوست میدارد و از روئے قول و فعل بر وراضی میباشد - منه سہو کتابت معلوم ہوتا ہے' یتجلی ہونا چاہیے۔( ناشر )