اِعجاز المسیح

اِعجاز المسیح — Page 66

روحانی خزائن جلد ۱۸ ۶۶ اعجاز المسيح من خيلها ورجلها وحفلها وجحفلها۔ وزمرها وقوافلها۔ وسواران خود و پیادگان خود و جماعت خود و لشکر خود وگروہ ہائے خودو قافلہ ہائے خود بیایند ۔ فصاروا كميت مقبور أو زيت سراج احترق وما بقى معه پس ہمچو آں مُرده شدند که در قبر نهاده میشود و هیچو آں روغن چراغے گشتند کہ ہمہ من نور۔ وسكتنا من بارز من صغيرهم وكبيرهم۔ وأوكفنا آں سوخت و چیزے نور بادے نماند و ما دہن ہر خورد و کلان ایشان به بستیم که من نهق من حميرهم۔ فما كانوا أن يتحركوا من المكان أو بمیدان بیرون آمد و برخر ہائے ایشاں کہ آواز مکروه می بر داشتند خرکین مضبوط کشیدیم پس نبود يميلوا من السنة إلى السنان۔ بل جرّبنا من شرخ الزمن إلى طاقت شاں که از مقام خود حرکت کنند یا از غنودگی سوئے نیزہ بیایند بلکه ما هذا الزمان۔ إن هؤلاء لا يستطيعون أن يبارزونا في از ابتدائے زمانه ایشان را تجربه کرده ایم که این مردم الميدان۔ وليس فيهم إلا السب والشتم قاعدين في طاقت مقابلہ ندارند دشنام ایشاں طاقت بجز جرات كالنسوان يفرون من دادن و سخت گفتن همچو زنان نیست كل مأزق ۔ ويتراءى أطمارهم من تحت يلمق۔ ثم لا از هر حرب گاه تنگ و خطرناک می گریزند و ظاهر می شود پارچہ ہائے کہنہ شاں يـقــرون ولا يتــنــدمــون۔ ولا يتقون الله که زیر قبا می دارند بعض نه اقرار میکنند و نه شرمنده می شوند و نه از خدا بترسند