اِعجاز المسیح

اِعجاز المسیح — Page 62

روحانی خزائن جلد ۱۸ ۶۲ اعجاز المسيح (۲۰) کغريب۔ وكل ما ترون منى فهو من تأييد ربي۔ ومن مسافرے ام۔ و هرچه از من می بینند آن از تائید رب من است و حضرة ألقيتُ بها جرانى وحملت إليها إربي۔ وإنه في ازاں جناب است که درانجا پیش گردن خود انداختم و سوئے او حاجت خود العقبى وهـذه حتى وإنى مسيحه وحمارى حمارة برداشتم و او مرا در دنیا و دین محبوب است و من مسیح او هستم و خرمن سنگ حفظه ولطفه قتبي۔ ولولا فضل الله ورحمته لكان حفاظت اوست که گردا گرد خانه من است و لطف او پالان من است و اگر کلامى كـكـلـم حاطب ليل۔ أو كغثاء سيل۔ ووالله إنى فضل خدا و رحمت او نبودے کلام من ہمچو هیزم چین شب بودے یا به خس و خاشاک ماقدرت على هذا بقريحة وقادة۔ بل بفضل که برسیل می باشد مشابهت داشته و بخدا که من بریں کلام از طبیعت تیز خود قادر نشدم من الله وسعادة۔ وإن هذه المخدرة ما سفرت عن بلکہ ایس سعادت محض از فضل خداوندی است و این پرده نشین معانی از روئے خود وجهها بيدى القصيرة۔ ولكن بفضل الله و عناياته پرده بدست کوتاه من نه برادشته است مگر عنایات کثیرہ خدا تعالی ایں پروگیاں الكثيرة فإنه رأى الإسلام كسقيم في موماة۔ معارف و دقایق را از نقاب برکشیده چرا که او تعالی اسلام را دید بیچو بیماری و فيه رمق حياة ساقطًا على صلات كقذائف ناتوانی در بیابانے از حیات او بجز د مے چند باقی نمانده و بر سنگ افتادہ بود بیچو خشک چو بہائے