حقیقةُ الوحی

حقیقةُ الوحی — Page 734

روحانی خزائن جلد ۲۲ ۷۳۴ ضمیمه يقة الوحى۔ ۔ الاستفتاء ١٠٦) أنت الذى هـو مـــــــبــدء الأنوار نورت وجــــه المدن والبَيْدَاءِ تو آن هستی که مبدء نور هاست تو روئے شہر ہا و بیابان ہا روشن کر دی ذكاء إني أرى فى وجهك المتهلل شـأنــا يـفـوق شؤون وجــه من در روئے روشن تو شانے مے بینم که برشان آفتاب فوقیت ہا دارد شَمسُ الهُدى طلـعـت لـنــا من مكة عين الندا نبعث لنا ب چشمہ بخشش از غار حرا برائے ما بجوشید آفتاب ہدایت از مکه بر ما طلوع کرد ضَاهَتْ أَياةُ الشمس بعض ضيائه فإذا رأيتُ فهـــاج مـنــه بــــــــائــی پس چون دیدم بے اختیا ر مرا گر یہ آمد اء بعض روشنی ہائے او به روشنی آفتاب مے ماند نَسُعی گفتــــــــان بــديـن مُحَمَّدٍ لَسُنَا كــرجُــل فــاقــــدِ الأَعْضَاءِ بیچو مردان در دین محمدصلی اللہ علیہ وسلم کوشش می کنیم مامثل آن شخص نیستم کہ بے دست و پا با شد أَعْلَى المُهَيْمِنُ هَمَّنَا فِي دِينِهِ نَنِي مَنَازِلَنا عَلَى الجَوْزَاءِ خدا تعالی در دین او ہمت ہائے مارا بلند کرده است منزلہائے خود را بر جوز ا بنامے نہیم إنا جُعِــلـنــا كـالسيوف فـنـدمَعُ رأس الـلـام وَهَامَةَ الأَعْدَاءِ ما همچو شمشیر با گردانیده شده ایم پس سرلیمان و دشمنان را می کوبیم ومِنَ اللام أرى رُجَيْلا فاسقا غُولا لعينًا نُطْفَة السُّفَهَاءِ وازلیمان مرد کے بد کار را می بینم کہ شیطان ملعون از نطفه سفیهان است شكس خبيتٌ مُفْسِدٌ ومزوّرٌ نَحُسٌ يُسمَّى السَّعْدِ فِي الجُهَـلاءِ بدگو خبیث مفسد دروغ آراینده است ما فارق الكفر الذي هو إرثه کفرے کہ وراثت او بودازان علیحدہ نشده است و منحوس است و نام او جاہلان سعد الله نهاده اند أباه وأُمَّهُ بِعَـ و در کوری مادر و پدر خود را مشابه است قد كــان مــن دود الهـــودِ وزَرعهم من عبدة الأصنام كالآباءِ این شخص از کرمان بنود و هم ایشان بود مثل پدر وجد خود از بت پرستان بود فالآن قد غلبتُ عَلَيْهِ شقاوة كانت مُبِــيــدةَ أُمّه العُمياء پس اکنون همان شقاوت بروئے غلبہ کرد که ما در کور اور اہلاک کرده بود والإزراء إنِّي أراه مُكَذِّبًا وَمُكَفِّرًا ومحقرًا بــالــــــــ من اور امی بینم که او تکذیب من میکند و مرا کا فرمیگوید و با تحقیر کردن و دشنام دادن بہتا نہا مے بندد