براہین احمدیہ حصہ چہارم — Page 365
روحانی خزائن جلد ۱ ۳۶۳ براہین احمدیہ حصہ چہارم تعلیم کی کچھ بھی حاجت نہ ہوتی بلکہ بالغ ہو کر آپ ہی کوئی بولی ایجاد کرلیتا (۳۱۲) بقیه حاشیه نمبرا | اے یکے ذره ذلیل و خوار شود عاجز از توان دادار همه این راست ست لافی نیست امتحان کن گر اعترافی نیست طالبان ندهم کاذبم گر از و نشان ندهم وعدة سج دیگر از من خود از بهر این نشان زادم ہر غمے دل آزادم قسمت رفته رفته رسید نوبت ما این سعادت چو بود نعرہ با میزنم بر آب زلال ہمچو مادر دوان پیئے اطفال تا مگر تشنگان بادیه با گردم آیند زین فغان و صلا لیک شرط است عجز و صدق و صفا آمدن با نیاز و خوف و خدا* جستن از غربت و تذلل دل و از خلوص و اطاعت کامل گر کنون ہم کسے بتابد سر گیرد از راه عدل راه دگر نے ز ما پرسد و نه خود دائد نے زکیں روئے خود بگرداند آن نه انسان که کرمک دون ست راندہ بارگاہ بے چون ست بحق نمیدارد بارد سروکارے لا جرم لعنتش برو حجت مومنان بر اوست تمام کار ما پختہ عذر او ہمہ خام أيها الجامحون في الشهوات أكْثِرُوا ذكر هادم اللذات رفتنی است این مقام فنا دل چه بندی درین دو روزه سرا عمر اول ببین کجا رفت است رفت و بنگر ز توچه با رفت است پاره عمر رفت در خوردی پاره را به سرکشی بردی تازه رفت و بماند پس خورده دشمنان شاد و یار آزرده سر ہنوزت پر آسمان از کین صد چو تو معجب بخورد زمین بشنو از وضع عالم گذران چون کند از زبان حال بیان کین جهان با کسے وفا نکند نکند صبر تا جدا نکند سہو کتابت معلوم ہوتا ہے خوف خدا ہونا چاہیے۔(ناشر)