براہین احمدیہ حصہ سوم — Page 232
روحانی خزائن جلد ۱ ۲۳۰ براہین احمدیہ حصہ سوم ۲۰۹ اور بدبو میں فرق واضح ہے۔ جہاں تک تم چاہو فکر کرلو اور جس حد تک چاہو سوچ لو نمبراا به یقین دان که این کار یزدانی است نه از دخل و تدبیر انسانی است شد این دین بفضل خدا ارجمند نہ کار فریب است و سالوس و بند درخشد درو نور چون آفتاب تو کوری نمی بینی اش زین حجاب ناپاکی دل مشو بدگمان دگر حجتی است بنما عیان شوق دل آویختن را بساز پس انگہ بہ میں قدرت کارساز گزیں کن زقومت یکے انجمن که با یک تن از ما کند یک سخن فضل خداوند پاک ز باطل پرستان نداریم باک که تا بند ہر طالبے بگسلم بما هست بجوش است فیض احد در دلم به خدا را در لطفها هست باز نسیم عنایات ور اہتزاز کسے کو بتابد سر ا از عدل و داد کجا دم زند پیش صدق و سداد کلام خدا هر دم از عز و جاه کند روئے ناشرم سارش سیاه چسان رائے شخصے بگردد بلند که طغیانِ نفسش بگردن فگند دل پاک و جولان فکر و نظر دو جوہر بود لازم یک دگر چو صوف صفا در دل آمیختند مداد از سواد عیون ریختند خدا آفریدت زیک مشت خاک خودت داد نان تا نگردی ہلاک بہر حاجت گشت حاجت روا کشود از ترحم رو دست عطا چه پاداش جودش چنین میدہی که در علم خود را نظیرش نبی خود را برابر کنی باخدائے تفو بر چنین عقل و ادراک و رائے خدا چون دلے را به پستی فگند بکوشش نیاریم کردن بلند بکوشیم و انجام کار آن بود که آن خواهش و رائے یزدان بود وسوسہ ہشتم :۔ انسان کو خدا کا ہم کلام تجویز کرنا ادب سے دور ہے ۔ فانی کو