براہین احمدیہ حصہ دوم — Page 129
روحانی خزائن جلد ۱ ۱۲۷ براہین احمدیہ حصہ دوم پاک از دخل غیر منزل دل یار کرده بجان و دل منزل دین و دنیا بکار او کردند بر درش اوفتاده چو گردند ریزه ریزه شد آبگینہ شان ہوئے دلبر دید ز سینه شان نقش ہستی بشست جلوه یار سرزد آخر زجيب دل دلدار گر برآرند شعلہ ہائے درون خیزد ز تربت مجنون ہر کسے رور سرے نے ز سر ہوش نے ز پا خبرے در سر داستان بخاک را بخود سروکاری کار دل دادگان بدلدارے کسے را بعزت خود کار فکر ایشان ہمہ بعزت یار خویش تافته از دین حاصل روزگار تو ہمہ کین ہر تو د دانش دار و دا ز دست خود داده ور عناد و افتاده فساد سرکشیده بناز و کبر و ریا و از تدین نهاده بیرون پا چون خدا ات نداد نور درون عقل و ہوش تو جملہ گشت نگون کفر گوئی عبادت انگاری فسق ورزی ثواب پنداری حجابت بچشم خویش فرا باز گوئی کہ آفتاب کجا پرده بردار تا بینی پیش جان ما سوختی بکوری خویش صد به تافتی سمر ز منعم منان و این بود شکر نعمت اے نادان دل نهادن درین سرا چه دون عاقبت می کند ز دین بیرون ترک کوئے حق از وفا دورست دل بغیرے مدہ کہ غیورست دانی و باز سرکشی از وی این چه برخود ستم کنی ہے ہے ہر چہ غیرے خدا بخاطر تست آن بت تست اے بایمان ست ۱۳۴