انجام آتھم

انجام آتھم — Page 225

روحانی خزائن جلد ۱۱ ۲۲۵ مكتوب احمد سمعناهم فلا يسمعون، وقريناهم فلا يقبلون، ولا يقرأون كتبى (۲۲۵) ما ایشان را شنوانیدیم پس نشنیدند - و دعوت کردیم پس قبول نکردند ۔ و کتا بہائے مرا نمی خوانند - مگر إلا كارهين، ويفرون منا مستنفرين۔ از روئے کراہت۔ واز ما بنفرت می رمند۔ ثم أنتم تـعـلـمـون يا أولى الألباب، أن قوم يونس عصموا بازا دانشمندان شما می دانید که قوم یونس از عذاب محفوظ داشته من العذاب، مع أنه لم يكن شرط التوبة في نبأ الله ربّ الأرباب حالانکه در پیشگوئی خدا تعالی پیچ شرط تو به نبود۔ شده اند ولأجل ذلك ذهب يونس مغاضبًا من حضرة الكبرياء ، وتاه في فلوات الابتلاء | واز همین سبب یونس بحالت غضب از خدا تعالیٰ برفت ۔ و در بیابا نہائے ابتلاء آواره شد ولذلك سماه الله يُونس لأنه أُونِسَ بعد الإبلاس، وفاز بعد اليأس، وما واز ہمیں سبب خدا تعالیٰ نام او یونس نہاد - چرا که بعد از نومید شدن انس داده شد و بعد از نومیدی مراد یافت أضاعه أرحم الراحمين۔ فلا شك أن البلاء كله ورد عليه لعدم الشرط و خدا تعالی او را ضائع نکرد پس بیچ شک نیست که تمام بلا از همین وجه بر یونس افتاد که در پیشگوئی في نبأ الرحمن، ولو كان شرط يعلمه لما فرّ كالغضبان، ولما تاه كالمبهوتين۔ یچ شرط نبود - واگر شرطے بودے کہ یونس اور ا دانستے پس چرا بیچو غضبناک بگر سختے و بچو بوتان آواره شدے۔ ولما ترک یونس بسوء فهمه الاستقامة والاستقلال، وتحرّى الجلاء | پس چون یونس استقلال را از بد نبی خود ترک کرد و جلا وطنی و انتقال را اختیار والانتقال، أدخله الله في بطن الحوت، ثم نبذه الحوت في غراء السُّبُرُوت ، خدا تعالیٰ اور ا در بطن ما ہی داخل کرد۔ باز در میدان زمین خشک و بے نبات افگند ۔