انجام آتھم

by Hazrat Mirza Ghulam Ahmad

Page 207 of 448

انجام آتھم — Page 207

روحانی خزائن جلد ۱۱ ۲۰۷ مكتوب احمد وَقَدْ هَابَ الْمَنَايَا ثُمَّ أَنسَى زمَانَ الْمَوْتِ مِنْ زَهُو الضَّلال واز موت بترسید باز زمانه موت را از تکبر ضلالت فراموش کرد فَفَكِّرُ كَيْفَ أَدْرَكَهُ الْمَنِيَّهِ مُقَدَّرَةً لَّهُ بَعْدَ الْخَبَالِ پس فکر کن که چگونه موت اور ا دریافت آن مرگ که بعد از مفسد گشتن برائے او مقدر بود تَوَفَّاهُ الْمُهَيْمِنُ عِنْدَ خُبُثِ وَاصْرَارِ عَلَى سُبُلِ الْوَبَال خدا تعالی او را در وقت خباثت واصرار بر راه و بال بمیر انید فَايْنَ الْيَوْمَ أنمُ يَا عَدُوّى الم يَرْحَلُ إلى دار النكال پس اے دشمن من امروز آ تم کجاست آیا بسوئے دار العقوبت کوچ نکرده است اَلَمْ يَثْبُتُ بِفَضْلِ اللَّهِ صِدْقِى الَمْ يَظْهَرُ جَزَاءُ الْإِفْتِعَالِ آیا بفضل خدا تعالیٰ صدق من ظاہر نشد آیا جزائے بہتان و دروغ گفتن بظهورنرسید وَمَا نَجَّاهُ عِيسَى وَالصَّلِيْبُ وَلَمْ يَعْصِمُهُ أَحَدٌ مِّنْ عِبَال و اور ا نہ عیسیٰ علیہ السلام نجات داد و نه صلیب نجات داد و کسے از عیال او اورا نہ رہانید تَجَلَّتْ آيَةُ الرَّبِّ الْعَظِيم فَأَيْنَ الطَّاعِنُونَ مِنَ الدَّلالِ نشان آن قادر ظاہر شد که خدائے بزرگ است پس کجاهستند آنانکه از ناز طعنه می زدندے وأينَ اللَّاعِنُونَ بِصَدْر نَادِ وَايْنَ الصَّاحِكُونَ مِنَ الْحَوَالِي و کجا کسانے ہستید کہ بحیثیت صدرنشینی مجلس بر من لعنت کردند و کجا کسانی هستند که از گرداگر مجلس خنده های زدند وَأَيْنَ السَّاحِرُوْنَ مِنَ الْآدَانِي وَمِنْ أَهْلِ الْمَطَابِعِ كَالرِّئَالِ و کجا از کمینه مردم تمسخر کنندگان هستند و کجا مهتمان وایڈ یران مطابع هستند که به بچگان شتر مرغ میمانند فُؤَادِي قَدْ تَاذًى مِنْ أَذَاهُمُ وَقَلْبِى دُقْ مِنْ قِيْلِ وَقَالِ دل من از ایذائے شان آزار ہایافت و دل من از قیل وقال شان کوفته شد