آئینہ کمالاتِ اسلام — Page 394
۳۹۴ آئینہ کمالات اسلام روحانی خزائن جلد ۵ و ترك الخدمة يعبسون۔ يأوون الى وَفُر و يعرضون من يد صفر ويشتكون۔ يحسبون انهم صاحب دهاء و ما هم الا كاناء خال من ماء ويسرون بهذيان المبطرين المطرين و لا يفهمون ۔ والسبيل الى سبرهم و تقدير معارفهم وحبرهم و نور قلوبهم سهل هين و هو أن يعرض القرآن الكريم عليهم ويسئلون۔ فان الفرقان مملو من عجائب الاسرار و دقائقها ولطائفها و لكن لا يمسه الا المطهرون ولا يستنبط سره و لا يطلع على غموض معانيه الا الذى اصابه حظ من صبغة الله۔ فطوبى للذين يُصبغون۔ و هم قوم شغفهم الله حبا و طهرهم نفسًا و زگاهم و جلاهم و رفعهم اليه فهم في ذكر حبّهم دائمون جُذبوا الى الحق بكل قلوبهم و فنوا في ذكر محبوبهم وبذلوا روحهم و قضوا نحبهم وصاروا بكل وجودهم ترجمہ: مکتوبے فرستادم و جوان و پیر را ندائے قبول اسلام در دادم - و وعده نمودن نشانها مرجوئیندگان را تقدیم کردم و در حالت بجز از جواب عہدہ ادائے تاوان گزاف برخود گرفتم ۔ اما دشمنان از بے بودگی و ناتوانی زرد روئے شدند و آواز مرا پاسخ نہ گزاردند - ولفظ نیک و بد بر زبان نیاوردند و نشد که در نز دمن بیایند و از من چیزے مسئلت نمایند ۔ پس این نشانے بزرگ بر صدق و حقیت من است آنرا که تفکر میکند - آنکه مرا شناخت تصدیق من کرد و آنکه مرا شناخت تصدیق من نکرد ۔ و ہر کہ برائے کشف امرے مجاہدہ نماید ۔ خدا آن امر را بروے میکشاید ۔ فرخندہ دلے کہ مجاہدہ را دوست دارد ۔ تا کسے دست نیا زید میوه از بالائے شاخ در دهانش فروند و ید ۔ و تا کسے بقصد سفر