مکتوبات احمد (جلد پنجم)

مکتوبات احمد (جلد پنجم) — Page 49

بحضور جناب حضرت اقدس رسول اللہ و خلیفۃ اللہ مسیح موعود ومہدی مسعود علیہ الصلوٰۃ والسلام السلام علیکم ورحمۃ اللہ وبرکاتہ اما بعد عرض بندہ خاکسار این است کہ از جانب والد صاحب من مکتوب آمدہ است۔نقلش برپشت این کاغذ نوشتہ ام لیکن حاصلش این است کہ ضرور بخانۂ خود بیائید واگر نیا مدی من در روز آخرت از شما بیزار ہستم ودل من از شما آزردہ است۔و خود من درین امر بسیار عذرہا دارم اول این است کہ از حضور حضرت اقدس من دورمے شوم واین دردل من از قتل واز ہر مصیبت واز ہر خسران زیادہ تر محسوس مے شود۔دیگر این کہ سبق قرآن شریف میخوانم بعض حاصل کردہ و اکثر ماندہ است وایضاًکتاب ہائے حضرت اقدس مطالعہ مے کنم۔اندک اندک مطالعہ کردہ ام اکثر ماندہ است واین ہر دو درآن ملک حاصل نمے شود من محروم مے شوم۔این ہم از قتل بدتر وشدید تر است دیگر اینکہ در ملک من خوف ہلاکت جان ہم است و خوف ہلاکت دین ہم است وہر دور امن خود بخود محسوس نمودہ ام وتجربہ کردہ ام چنان کہ صاحب نور مرحوم برادر احمد نور بملک خود آمدہ بود پس براُوسپاہان شدید مقرر شدہ بود لیکن بہ سبب گریخت کردن نجات یافت و الاّ ہلاک بود۔وخودمن در ملک خود از صاحب نور مرحوم درباب مریدی مسیح موعودؑ درآن ملک درشہرت کم نیستم بلکہ مشہور ترہستم۔چراکہ درزمانہ سابقہ ہمراہ شہید عبدالرحمان اینجا آمدہ و در بیعت داخل شدہ بودم و در ملک خود مردمان راحال من خوب معلوم است وایضاً در حق خود من این تجربہ کردہ ام ومحسوس نمودہ ام کہ بعد از شہادت شہید مرحوم مولویہائے آن ملک ہمراہ من بسیار نزاع کردند۔چراکہ درآن ملک مثل روز روشن آشکارہ ہستم کہ این از پیروان ومریدان شہید مرحوم است۔بسیار محنت ہا وخوفہا بسر خودمے برداشتم۔چراکہ والد صاحب من درآن وقت نیز ہمین گفت کہ اگر شمابرویدمن از شما ناراض ہستم۔از سبب لاچاری کاردین راپوشیدہ مے کردم۔خوب میدانستم کہ بسیار گنہگار ہستم چراکہ اقوال وافعال من مثل اہل تشیع بود درتقیہ کردن۔علاوہ براین بعض دشمنان من کہ نہایت شدید تر مخالف اند بحاکمان آن ملک