مکتوبات احمد (جلد پنجم) — Page 523
است پس سخت نامردی است کہ ما غافل نشینیم غرض ہمین کار است کہ برذمہ ماست و ہمیں آرزو است کہ از خدائے خود می طلبیم و دعا می کنیم کہ خدا انصار ما پیدا کند و منتظریم کہ کے از جائے نسیمبے برخیزدد کے از طرفے بشارتے می آید۔اے شاہ کابل گرامروز سخن مابشنوی و از بہر نصرت ہا باموال خود برخیزی دعا کنیم کہ ہر چہ طلبی خدا ترا دہد و از مکروہات محفوظ دارد و در عمر وزندگی تو برکت بخشد۔واگر کسے را در ماو در دعوے ما تامّلے باشد البتہ او را در صدق اسلام تامّلے نخواہد بود۔پس چونکہ این کار کارِ اسلام ست و این خدمت خدمتِ دین است ازین جہت وجود ما را درمیان نایدپنداشت و خلوصِ نیت برائے امداد اسلام مے بائید داشت و تائید برائے محبت حضرت سید المرسلین مے بائید کرد۔اَیُّھَا الْمَلِکُ بَارَکَ اللّٰہُ فِیْکَ وَعَلَیْکَ وَلَکَ اِعْلَمْ اَنَّ الْوَقْتَ وَقْتُ النُّصْرَۃِ فَھِیَ لَکَ ذَخَائِرُ الْعَاقِبَۃِ اِنِّیْ اَرَاکَ مِنَ الصَّالِحِیْنَ۔فَاِنْ سَبَقْتَ غَیْرَکَ فَقَدْ سَبَقْتَ غَیْرَکَ وَالسَّابِقُوْنَ السَّابِقُوْنَ عِنْدَ اللّٰہِ وَاِنَّہٗ لَا یُضِیْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِیْنَ وَ وَاللّٰہِ اِنِّیْ مَأْمُوْرٌ مِنَ اللّٰہِ وَھُوَ یَعْلَمُ سِرِّیْ وَ جَھْرِیْ وَھُوَ بَعَثَنِیْ عَلٰی رَأْسِ الْمِائَۃِ لِاِحْیَائِ الدِّیْنِ۔اِنَّہٗ رَأَی الْاَرْضَ فَسُدَتْ وَطُرُقَ الضَّلَالَۃِ کَثُرَتْ وَالدِّیَانَۃَ قَلَّتْ وَالْخِیَانَۃَ کَثُرَتْ فَاخْتَارَ عَبْدًا مِّنْ عِبَادِہٖ لِتَجْدِیْدِ الدِّیْنِ وَجَعَلَہٗ خَادِمَ عَظْمَتِہٖ وَخَادِمَ کِبْرِیَائِہٖ وَخَادِمَ کَلَامِہِ الْمُبِیْنِ وَ لَہُ الْخَلْقُ وَ الْاَمْرُ یَفْعَلُ مَا یُرِیْدُ یُلْقِیْ عَلٰی مَنْ یَّشَائُ مِنْ عِبَادِہٖ فَـلَا تَعْجَبُوْا مِنْ اَمْرِ اللّٰہِ وَلَا تَصَعَّرُوْا ظَانِّیْنَ ظَنَّ السَّوْئِ۔وَاقْبَلُوا الْحَقَّ وَکُوْنُوْا مِنَ السَّابِقِیْنَ، وَھٰذَا فَضْلُ اللّٰہِ عَلَیْنَا وَعَلٰی اِخْوَانِنَا الْمُسْلِمِیْنَ فَیَا حَسْرَۃً عَلَی الَّذِیْنَ لَا یَعْرِفُوْنَ الْاَوْقَاتَ وَلَا یَنْظُرُوْنَ اَیَّامَ اللّٰہِ وَنِیَامُوْنَ غَافِلِیْنَ۔وَمَا کَانَ شُغْلُھُمْ اِلَّا اَنْ یُّکَفِّرُوْا مُسْلِمًا اَوْ یُکَذِّبُوْا صَادِقًا، وَمَا یُفَکِّرُوْنَ قَائِمِیْنَ لِلّٰہِ وَلَا یُؤْثِرُوْنَ سُبُلَ الْمُتَّقِیْنَ۔فَھُمُ الَّذِیْنَ کَفَّرُوْنَا وَ لَعَنُوْنَا وَ نَسَبُوْا اِلَیْنَا اِدِّعَائَ النُّبُوَّۃِ وَاِنْکَارَ الْمُعْجِزَۃِ وَ الْمَلَائِکَۃِ، وَمَا بَلَغُوْا مِعْشَارَمَا قُلْنَا وَمَا کَانُوْا مُتَدَبِّرِیْنَ۔وَفَتَحُوْا