درثمین فارسی کے محاسن — Page 327
۳۲۷ PA۔مصرع اول مصرع اول اسے پیٹے تحقیر من بستہ کر ۳۰۴ مرد میدان باش و حال ما بین آن جوانمرد و حبیب کمردگار ۳۰۰ آید آن روز یکه تخلص شود ضمیر ۲۳ نصرت و فتح و ظفر تا بیست سال ۲۸۹ این همه وحی است از رسب السما " د بد به خسرویم شد بلند انه خدا یا بند مردان خدا ضمیمه شد جهان عشق بروئے آشکار ۳۸۰ ہر کہ بے تحقیق بک شاید دین ۳۰۱ آنکه گوید ابن مریم چون شدی - بهمن صید کردن کار ما آمد مگر بورترز من سالم مستفعلن مستخط مستفعلی مستقطن) اے خالق ارض و سما بر من در رحمت کشا - بحر مضاع مثمن اخرب مکفوف محذوف مفعول فاعل مفاعیل فاعلن یا اعلان) ضمرا چون نیست بیک گسے تاب ہمسری 14۔جائی که از مسیح و نزولش سخن رود ضمیمه هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد بعشق ۱۹۴ قربان نست جان من اسے یار مستم ۱۴۵ جان و دلم فدائے جمال محمد است ۲۱۸ آنانکه گشت کوچہ جاناں مقام شان ۱۳۹ اسے غافلان فانکند ایں سرائے خام ۲۱۹ سینگر که آن موید من شیخ نجف را ۱۵۲ ان صید تیرہ بخت کہ بند سے بچائے اوست (۲۵۲) گر میر خویش بر کنم از روئے دلیرم