اشکوں کے چراغ — Page 568
568 سچ آکھاں تاں بھانبڑ تھے میں ”جھوٹھا ، میرے دشمن ” سچے“ سچیاں نوں جاپن سب بچے سچے سب کتاں دے کناں دے کچے ہم ہما کے ہنجو آئے اکھاں دے بھر گئے چوبچے چن چڑھیا کل عالم تکے تارے بستن دیوا نچے پاگل سوچیں پے مضطر ! شکوہ کیا بچے لنا