التحفة القيصرية — Page 242
۲۹۲ الدعاء والتأمين في البشتوية دُعا نورُ آمِين پو پشتو ژبه کئے ای دمابل دِخدای دوستون خُدا تا سِتَه دِ خَيْر جَزا در کے تاسِه خَلْقِ تکلیفون يُخْپُل زان باندِ آخِشتی دَه دِمَا ححه پوْ قَادِيَان لِپاره دِ دِعْرَضُ رَاغْلے وُه که دِ مِلِكُهُ مُعظمه اشنے تے کال جشن اِسْتَاسُو اورُو رُوْنَ سَرَهُ دِے خُدائے عزَوَجَلَّ شُکر ادا وكر واور دے مَلِكَة معظمه قیصره هند دُنیائی خَيْرِ لَيَارَهُ دُعا و گوز پوٹے گم کہ دِدِ تکلیفونَ سَبَبْ چه جَلسَهُ دِيَارَه چنده توله گرنے وُہ بُلْ دِجَلسَهَ رَسُم بَهُمْ پُوْرَهُ كَرَنے وُہ دِ اخلاص او د دے حُجَتْ سِوا بل شے ندا نے نورُ زِ دُعاکوم که خُدا صاحِبُ تاشتَه دِدِ تکلیفون آجر ورکي چه صرف دِ آغَهُ لِيَارَهُ تاسو آخِسْتَی دَہ. اے دوستون پویگی چه مُنكَهُ دِ مَلِکه کے پو زمانے مِین سِرِنکه آرام مُنْكَهُ لِيْدِ لَمْ دَهُ أَوْزَهِ سِرِنكَهُ دخپل زندگی سَرَهُ بَسَرُ كَرِى هَمْ دَهُ اَور بَسَرْبَه اوكُو بَيَا إِنْصَافُ دَادَهُ جِهْ مُنكَهُ دِ مَلِكَهُ دِ پارَهُ دُعا وَكُو وَ لے چه هَرْ چاچه دِ نیک سَرَى شُکر نَكَيْ أَغَهُ دِ خُدای شکر سرِ نگه گولے شِی. پس زِ دُعَاكَوُمُ تَاسِهُ آمِيْن وَه وَائی ائے لوٹے خُدایا دِمَلِكَهُ سَرَهُ نیکی وه گه اَغَهُ سن چه مُنَكَهُ سَرِهُ آغَهُ کَرنے دے اور دِ ظالمون دِشَرَه أَغَهُ أُوسَأَتَهُ یالوٹے خُدايَادِ اعْه دِ تَخْت اِسْتِنِ تهُ بِلند او كره بل دَدين أَورُدَ دنیا شِرُونَ أَعْه أو سَأَتَه اَور پوعُمُر بُلْ پُو اغَهَ زِندگی بَرَكَتْ كَرَهُ یا لوٹے خُدَايَا إِسْلَامُ پُوْ أَغَهُ زِرَةٌ بُنَهُ گرہ یا لوے خُدايا مَلِكَهُ بُلْ دِ اغَه زوے بُلْ دِ غَهَ عَيَالَ دِے مَسِيحُ دے پرستش چه يَوْ عَاجِزُ سَرَے دَه او ساته اوردِ مُشرِكُونَ دِگرُوهُنَه أَغَه اوباسه چه تَه قدرت کرنے آئی لوٹے خُدايَا تِراغَه وقت مَلِكَه مُرمُكَه چه مُسْلَمَان شِى يالوئے خدایا امنگ دُعاته قبول گرہ.