The Shining Lamp — Page 168
168 THE SHINING LAMP The Second Letter of Khawajah Şahib و و پس به خدمت جناب میرزا صاحب عالی مراتب مجموعه محاسن بی کران مستجمع اوصاف بی پایان مکرم معظم برگزیده خدای احد جناب میرزا غلام احمد صاحب متع الله الناس ببقائه انعمه بالائه. سرنی بلقائه از سلام مسنون الاسلام و شوق تمام و دعای اعتلای نام و ارتقای مقام واضح و لائح باد نامه محبت ختامه الفت شمامه مشحون مهربانی های تامه معه کتاب مرسله رسیده چهره کشای مسرت تازه و فرحت بی اندازه . گشت مخفی مباد که این فقیر از بدو حال خود به تقاضای فطرت در عربدها افتادن و بی ضرورت قدم در معارک مناقشات نهادن پسند ندارد چندانکه می تواند خود را از مداخل طوفان نزاع بی معنی بر می آرد و چون اکثر مردم را موافقت هوا از طلب حق بازداشته است و تعصب مجاری تحقیق را به خاک جهل فرا انباشته بران به کنه گفتارها نارسیده غایت کارها نادیده غوغایی بر می انگیزند و همان غبار جهالت که به هوای عناد برداشته بسر خویش میزند ورنه ثمره کارها نیت صحیح است دلالت کنایات ابلغ از تصریح پوشیده نماند که درین جز و زمان کسانی از علمای وقت از فقیر مطالبه جواب کرده اند که همچو کسی را (یعنی آن صاحب را که به اتفاق علماء چنین و چنان ثابت شده است چرا نیک مرد پنداشته اند و از چه رو در وی حسن ظن داشته چون تحریر ایشان مملو بود از کمال جوش و تركيب الفاظ ایشان با برق طپش ها هم آغوش نظر بر آنکه مضامین شان بر غلیان دلها گواه است و بر نیت هر کس خدای داناتر آگاه و به هیچ کس گمان بد بردن شیوه اهل صفا بی تحقیق کسی را منافق یا مطيع نفس دانستن روا نه فقیر را در کارشان هم بر نیست و و و