تریاق القلوب — Page 136
روحانی خزائن جلد ۱۵ غرض تریاق القلوب دو چشم خلق به بیند چو ماه پر تومن بشرط آنکہ زہر پردہ رہا باشد ہزار گونه نشانہائے صدق بنمایم بشرط آنکه بصبر امتحان ما باشد فلک قریب زمین شد ز بارش برکات کجاست طالب حق تا یقیں فزا باشد کجا دلے که درو خشیت خدا باشد کجاست مردم چشم که باحیا باشد بجاه و منصب دنیا مناز اے ہشیار که این تنعم و عیشت نه دائما باشد چو خواب بگذرد ایں وقت خوش کہ میداری طمع مدار که این حال را بقا باشد نماز می کنی و قبله را نمی دانی ندانمت زیں نماز ہا باشد ز دیده خوں بچکاند سماع قصه حشر بشرط آنکه بدل خشیت خدا باشد به نفس تیرہ تمنائے وصل او ہیہات رسد ہماں بخدا کو ز خود فنا باشد قدم بمنزل روحانیاں بنہ کہ جزیں جهان و کارِ جہاں جملہ ابتلا باشد چہ جائے خواب خوش دامن و عیش و عافیت ست نهنگ مرگ چو هر لحظه در قفا باشد کشاد کار بدل بستن است در محبوب چه خوش رفے که گرفتار او رہا باشد ہزار شکر کہ من رُوئے یار خود دیدم چشیدم آں ہمہ کاں لذتِ لقا باشد دماغ و کبر ہمہ منکران دیں شکنم من ایستاده ام اینک دگر کجا باشد چو مہر انور و تاباں ہمی فشانم نور دگر کجا و چنیں قدرتے کرا باشد ز کارہا کہ کنم و زنشاں کہ بنمایم عیاں شود که همه کارم از خدا باشد کنوں که در چمن من هزار گل بشگفت گر از طلب بنشینی عجب خطا باشد تو عمر خواه و صبوری که آن زمان آید که جلوه خور ما دافع العما باشد گره ز دل بکشا کار ما ز ہوش نگر که عقل صاف دہندت چو دل صفا باشد تراچه شد که بماتم نشسته نالاں کہ موسمی است که هم مرغ در نوا باشد ز فکر تفرقه باز آ که موسمی آمد که اجتماع ہمہ اہل و اتقیا باشد