تحفۂ غزنویہ — Page 533
روحانی خزائن جلد ۱۵ ۵۳۳ تحفه غزنویه گر گذشت این سال و عدم بے نشاں ہر چہ میگوئی ہے گو بعد زاں صالحان را این طریق و سنت است راه استعجال راه لعنت است ہر کہ روشن شد درون از حضرتش کیمیا باشد دی در صحبتش ہر کہ او را ظلمتی گیرد آن خدا با یار خود یاری کند هر که عشقش در دل و جانش فتاد به راه دامن پاکان است او را عذرخواه با وفاداران وفاداری کند ناگہاں جانے در ایمانش فتاد عشق حق گردد عیاں بر روئے او بُوئے او آید ز بام وگوئے او دید او باشد بحکم دید او خود نشیند حق پئے تائید او بس نمایاں کا رہا کاندر جہاں می نماید بہر اکرامش عیاں صد شعاعش مے دہد چون آفتاب تا مگر جانے بر آید از حجاب ایں چنیں برمن کرمها کرده است منکرم برخود ستمها کرده است علم غیب از وحی خلاق جہاں علم قرآں علم آں طیب زباں ایں سہ علم چوں نشانہا داده اند ہر سہ ہمیچوں شاہداں استادہ اند آدمی زادے ندارد پیچ فن تا در آویزد دریس میدان بمن حجت رحمان بر ایشان شد تمام یاوه گوئی ماند در دست لنام از کسوف و ترک آن نوری که بود مهر و مه هم پیشم آمد در سجود این نشان بر آسماں رحماں نمود بر زمیں ہم دست ہیبت با کشود هست لطف یار من برمن اتم او مرا شد من هم از بهرش شدم دلبرم در شد بجان و مغز و پوست راحت جانم بیاد روئے اوست راز ها دارم بیار دلبرم شد عیاں از من بهار دلبرم ہر کسے دستے بہ دامانے زند ما به ذیل حى و قيوم واحد