تحفۂ غزنویہ — Page 532
روحانی خزائن جلد ۱۵ ۵۳۲ قادر است و خالق و رب مجید هر چه خواهد می کند مجرش که دید نطفه را روئے درخشان می دهد بر کیسے چوں مہربانی می کند سنگ را لعل بدخشان می دهد از زمینی آسمانی می کند تحفہ غزنویه ہم چنیں بر من عطائے کردہ است فضل ہا بے انتہائے کردہ است مظہر انوار آں بے چوں شدم در معارف از همه افزون شدم یار من بر من کرم دارد بسے صد نشان دارم اگر آید کسے بشنوید اے مردگاں من زنده ام اے شبان تیره من تابنده ام این دو چشم من کہ زیب ایں سرم ببیند آں یارے کہ یارے دلبرم این قدم تا عرش حق دارد گذر وایس دو گوشم را رسد از حق خبر صد ہزاراں نعمتم بخشیده اند و این رخم از غیر حق پوشیده اند می دهم فرعونیاں را ہر زماں چوں ید بیضائے موسیٰ صد نشاں زیں نشانہا بدر گاں کور و کر اند صد نشان ببینند و غافل بگذرند دور افتادم ز چشمان بشر از مقامم کس نمی دارد خبر در من افتادند از نقص عقول بخت برگردیده محروم از قبول کس از راز جان من آگاه نیست عقل شان را تا در ما راه نیست اے مزوّر گر بیائی سُوئے ما از سر حمق است جوش و جنگ شال و از پئے اطفاء حق آہنگ شاں و از وفا رخت افگنی در کوئی ما روزگاری در حضور ما بری و از سر صدق و صداقت پروری عالمی بینی از ربانی نشاں سوئے رحماں خلق و عالم را کشاں من نہ مے خواہم کہ آزارے دہم بر سر ہر ماہ دینارے دہم ہم چنیں یک سال می باید قیام از من این عهد است و از تو التزام