تذکرة الشہادتین — Page 62
روحانی خزائن جلد ۲۰ ۶۲ تذكرة الشهادتين زہر قاتل گر بدست خود خوری من چسال دانم که تو دانشوری ہیں کہ ایس عبداللطیف پاک مرد چوں پئے حق خویشتن برباد کرد جاں بصدق آن دلستان را داده است تا کنون در سنگها افتاده است این بود رسم و ره صدق و وفا از پئے آں زندہ از خود فانی اند به این بود مردان حق را انتہا جاں فشاں بر مسلک ربانی اند فارغ افتاده از نام و عز و جاه دل از کف و ز فرق افتاده کلاه دور تر از خود یار آمیخته آبرو از بهر روئے ریختہ ذکر شاں ہم نے دہد یاد از خدا صدق ورزان در جناب کبریا گر بجوئی ایں چنیں ایمان بود کار بر جوئندگان آسان بود لیک تو افتاده در دنیا اسیر تا نمیری کے رہی ہیں دار و گیر تا نمیری اے سنگ دنیا پرست دامن آں یار کے آید بدست نیست شو تا بر تو فیضانی رسد جاں بیفشان تا دگر جانے رسد تو گذاری عمر خود در کبر و کیس چشم بسته از ره صدق و یقیں نیک دل با نیکواں دارد سرے بر گہر تف می زند بد گوہرے است دیں تخم فنا را کاشتن وز سر هستی قدم برداشتن چوں بیفتی با دو صد درد و نفیر کس ہے خیزد که گردد دستگیر با خبر را دل تپد بر بے خبر رحم بر کورے کند اہل بصر ہم چنیں قانون قدرت او فتاد مر ضعیفان را قوی آرد بیاد