تذکرة الشہادتین — Page 62
روحانی خزائن جلد ۲۰ ۶۲ تذكرة الشهادتين زہر قاتل گر بدست خود خوری من جہاں دانم که تو دانشوری ہیں کہ ایس عبداللطیف پاک مرد چوں کے حق خویشتن برباد کرد جاں بصدق آن داستان را داده است تا کنون در سنگها افتاده است این بود رسم و ره صدق و وفا این بود مردانِ حق را انتہا از پئے آں زنده از خود فانی اند جاں فشاں بر مسلک ربانی اند فارغ افتاده ز نام و عز و جاه دل ز کف و ز فرق افتاده کلاه دور تر از خود آبرو از بہر روئے ریختہ به یار آمیخته ذکر شاں ہم مے دهد یاد از خدا صدق ورزان در جناب کبریا گر بجوئی ایں چنیں ایمان بود کار بر جوئندگاں آسان بود ایک تو افتاده در دنیا اسیر تا نمیری کے رہی زین دار و گیر دامن آں یار کے آید بدست دنیا تا نمیری اے سگ نیست شو تا بر تو فیضانی رسد جاں بیفشاں تا دگر جانے رسد تو گذاری عمر خود در کبر و کیس چشم بسته از ره صدق و یقیں نیک دل با نیکوان دارد سرے بر گہر تف مے زند بد گوہرے چوں بیفتی دیں تخم فنا را کاشتن با دو صد درد و نفیر وز ہستی قدم برداشتن کس ہے خیزد که گردد دستگیر با خبر را دل تپد بر بے خبر رحم بر کورے کند اہل بصر ہم چنیں قانونِ قدرت او فتاد ضعیفان را قوی آرد بیاد