سُرمہ چشم آریہ — Page 62
روحانی خزائن جلد ۲ و ایں طرفہ کہ بیچ کم نہ گردد سرمه چشم آرید با آنکه عطائے تُست بسیار حسن تو غنی کند نے ہر حُسن مہر تو بخود کشد زہر یار حسن نمکینت ار نه بودی از حسن نه بودی، هیچ آثار شوخی ز تو یافت روئے خوبان رنگ از تو گرفت گل به گلزار سیمین ذقنان که سیب دارند آمد ز همان بلند اشجار ایں ہر دو ازان دیار آئیند گیسوئے بنان و مشک تاتار از پہر نمائش جمالت بینم ہر برگ صحیفہ ہدایت نفس بتو ہر ہر جوہر و ہمہ چیز آئینہ دار عرض شمع بردار نماید ہر جان بدهد صلائے این کار رہے ہر ذره فشاند از تو نوری ہر قطرہ بر انداز تو انہار ہر سو ز عجائب تو شورے ہر جا ز غرائب تو اذکار از یاد تو نورها به بینم در حلقه عاشقان خون بار نه شنید پند اغیار آنکس که بند عشقت افتاد دیگر اے مونس جان چہ دلستانی کز خود بر بودیم یکبار یہ از یاد تو ایں دلے بغم غرق دارد گہرے نہاں صدف وار و سرما فدائے رویت جان و دل ما بتو گرفتار عشق تو به نقد جان خریدیم تا دم نه زند دگر خریدار غیر از تو که سرزدے ز جیبم در برج دلم نماند دیار عمریست که ترک خویش و پیوند کردیم و دمے و دے جز از تو دشوار ہزار ہزار شکر اُس قادر مطلق کا جس نے انسان کی روح اور ہر یک مخلوق اور ہر ذرہ کو محض اپنے ارادہ کی طاقت سے پیدا کر کے وہ استعدادیں اور قوتیں بسنے والا