سراجِ منیر — Page 94
روحانی خزائن جلد ۱۲ ۹۶ سراج منیر از ملائک و از خبر ہائے معاد هرچه آن همه از حضرت احدیت است منکر آن مستحق آن مرسل ربّ العباد است معجزات او همه حق اند و راست منکر آن مورد لعن خداست معجزات انبیاء سابقین آنچه در قرآن بیانش بالیقین بر همه از جان و دل ایمان ماست ہر کہ انکاری کند از اشقیاست یک قدم دوری ازان روشن کتاب نزد ما کفر است و خسران و تتباب لیک دو نان را بمغزش راه نیست تا نه باشد طالبے پاک اندرون ہر دلے از آن آگاه نیست تا نه جوشد عشق یار بیچگون راز قرآن را کجا فهمد کسے بہر نورے نور می باید بسے سرت این نه من قرآن همین فرموده گر بقرآن ہر کسے را راه بود اندر و شرط : بوده است را فزود پس چرا شرط لا يمسه الا المطهرون نور را داند کسے کو نور شد و از حجاب سرکشی با دور شد ایں ہمہ کوران که تکفیرم کنند بے گمان از نور قرآن غافل اند هرزه گویان ناقصان و نا تمام کلام بے خبر از راز ہائے این در کف شان استخوانی بیش نیست ماست در سر شان عقل دور اندیش نیست مرده اند و و فہم شان مردار ہم بے نصیب از عشق و از دلدار هم الغرض فرقان مدار دین ماست او انیس خاطر غمگین نور فرقان می کشد سوئے خدا می توان دیدن ازو روئے خدا ہمچو روئے او کجا روئے دگر سان بندیم زان دلبر نظر روئے من از نور روئے او بتافت یافت از فیضش دل من هر چه یافت چوں دو جسم کس نداند آن جمال جان من قربان آن شمس الكمال ہم چنین عشقم بروئے مصطفیٰ دل پرد چون مرغ سوئے مصطفیٰ از حسنش خبر شد دلم از عشق او زیر و زبر ما تا مرا دادند