سراجِ منیر — Page 93
۹۵ روحانی خزائن جلد ۱۳ یار صدیقے نہ شد کا فرم گفتند و دجال و لعین 3 سراج منیر غیر زندیقے نہ شد ہر لیے ور کمین این بازی کنان را چون جهند از حسد بر جان خود بازی کنند مومنی را کافری دادن قرار کار جان بازیست نزد ہوشیار زانکہ تکفیری که از ناحق بود واپس آید بر اہلش فتد سفلہ کو غرق در کفر نہان ہرزہ نالد گر خبر زان کفر باطن داشتے خویشتن تا تا مرا از قوم خود ببریده اند پیش ہر کس و بہر کفر دیگران را بدتری انگاشتے بہر تکفیرم چها کوشیده اند برده اند از خیانتها سخن لغزد کسے زاں افترا ساده لوح کافر ره ما در فتنه با انگیختند اند پرورده انگارد مرا با نصاری رائے خود آمیختند کافرم خواندند از جهل و عناد این چنین کورے بدنیا کس مباد نادانی تعصب با فزود کین بجوشید و دو چشم شان ربود بخل و مصطفی ما را امام و مقتدا ما مسلمانیم از فضل خدا اندرین دین آمده از ما دریم ہم برین از دار دنیا بگذریم آن کتاب حق که قرآن نام اوست باده عرفان ما از جام اوست آں رسولی کش محمد ہست نام دامن پاکش بدست ما مدام او باشیر شد اندر بدن جان شد و باجان بدر خواهد شدن او خیر الرسل خیر الانام ہر نبوت را بروشد اختتام ما از و نوشیم ہر آہے کہ ہست زو شده سیراب سیرابے کہ ہست آنچه ما را وحی و ایمائ بود آن نه از خود از همان جائے بود ما از و یا بیم ہر نور و کمال وصل دلدار ازل بے او محال اقتدائے قول او در جان ماست هرچه زو ثابت شود ایمان ماست بست