سَت بچن

سَت بچن — Page 113

روحانی خزائن جلد ۱۰ ۱۱۳ بسم اللہ الرحمن الرحیم نحمدهُ و نَصَلَّى عَلَى رَسُوْلِهِ الْكَرِيمِ ست بچن گر جاں فدائے آنکه او جاں آفرید دل نثار آں کہ زوشد دل پدید جال از و پیداست زین می جویدش ربنا الله ربنا الله گویدش وجود جاں نبودی زو عیاں کے شدے مہر جمالش نقش جاں جسم و جاں را کرد پیدا آں لگاں زین دود دل سوئے اوچوں عاشقاں اونمک با ریخت اندر جان ما جان جان ماست آن جانان ما ہر وجودے نقش ہستی زو گرفت جان عاشق رنگ مستی زو گرفت ہر کہ نزدش خود بخود جانی بود او نه دانا سخت نادانی بود گر وجود ما نه زاں رحمن بدے جان ما با جان او یکساں بدے آنکه جان ما بجانش همسر است جائے ننگ و عار نے پرمیشر است میرے مفہوم خدائی قدرت است منکرِ آں لائق صد لعنت است گرندانی صدق این گفتار را ہم زنانک بشنو این اسرار را گفت ہر نورے زنور حق بتافت ہر وجود سے نقش خود زاں دست یافت وجودے وید میگوید که هر جاں چوں خداست خود بخود نے کردہ رب الوری است لیکن این مرد خدا اہل صفا آنکه کرد از کذب قومی را رہا یعنی با دانا نک