مواہب الرحمٰن — Page 355
روحانی خزائن جلد ۱۹ ۳۵۳ مواهب الرح لأحد في هذه المناضلة ۔دَعُ تصلّفك يا مسكين، فإنك لست من الرجال، لاف و گزاف را بگذار که تو از مردان نیستی ولو كنت شيئا لما فررت من الاحتيال ۔ ثم اعلم أني ما رُضُتُ صعاب واگر تو چیزے بودی از اینجا بحیله گری نگریختی باز بدان که من این راہ ہائے مشکل ادب الأدب بالمشقة والتعب، بل هذه موهبة من ربّي ونلت منه سِمطَ الدرر از روئے مشقت وتعب نرم نکرده ام بلکه این بخششه است از طرف خداوند من و یافتم از و سلک مروارید النخب هذا أمرى و لكنك إن بارزتنی فعلیک خبینک یتجلی، وسوف اریک یکتا۔ این است حال من مگر اگر تو بمقابلہ من آئی پس پنہانی تو بر تو ظاهر خواهد شد و نمائم ترا که کدام کدام علم بأي علوم تتحلى ۔ إن تغليطك أحق بالتغليط، وليس فيه دون السلاطة، حاصل کرده و تاریکی تو ہمچو صبح ظاہر شود ۔ سوئے غلطی منسوب کردن تو لائق این است که او را بغلطی منسوب لا كبيان السليط وما جئتَ قريتى هذه إلا لتخدع الناس، وتشيع الوسواس کند و در و بجز بد زبانی هیچ نیست نه بیجو بیان مرد صیح و نیامدی در دو مانگر برائے اینکه فریب وہی مردم را و وما كان إتيانك إلا كحِجَّةٍ لا تُقضى مناسكها، ولا تحصل بركاتها ۔ ولما عثرتُ وساوس را شائع کنی و نبود آمدن تو مگر ہمچو آن حج که مناسک آن ادا کرده نشوند و برکات او حاصل کرده نشوند پس على ما احتلت ، وعلى ما بادرت إلى وَكُرك و أجفلت، فاضت عيني على چون بر حیلہ تو اطلاع یافتم و برینکہ سوئے آشیانه خود شتافتی و بزودی رفتی۔ پس اشک من جاری شد باعث شقوتک و خیبتک عند رجعتك خرجت كـمـا دخلت، وذهبت كما بدبختی تو و نومیدی رجوع تو ۔ بیروں شدی همچنان که داخل شدی و رفتی همچنانکه ووالله لو كنت وافيتنی لواسيتك ولو عاديتني ۔وإنا لا نضمر حللت آمدی کاش اگر تو نزد من بیامدی پس تو مرا غمخوار یافتی اگر چه تو دشمنے و ما پوشیده نمی کنیم حـقـد أحد من العداء وإذا جاء نا عدو فالغلّ خلا ۔ ولذالک ساءنی (۱۳۳) دشمنے برائے بیچ کس از دشمنان پس چون دشمنی نزد ما آمد پس دشمنے رفت - واز بہر ہمین مرا بد آمد