مواہب الرحمٰن

by Hazrat Mirza Ghulam Ahmad

Page 350 of 566

مواہب الرحمٰن — Page 350

روحانی خزائن جلد ۱۹ ۳۴۸ مواهِبُ ا رأى وجه الحمام۔ وكنت كتبت في كتابي "الإعجاز"، ملهما من الله الذي يجيب روئے مرگ را دید و بودم که نوشته بودم در کتاب خود اعجاز اسیح بالہام آنخدا کہ دعائے بیقراراں المضطر عند الارتماز : من قام للجواب وتنمَّرَ ، فسوف يرى أنه تندَّمَ وتدمَّرَ در وقت اضطراب شان یہ ہر کہ برائے جواب این کتاب بایستند انجام او ندامت و موت حسرت خواهد بود فجعل الفيضي نفسه دريّة كلّ وحى ذكرت وغرض كل إلهام إليه أشرتُ پس فیضی نفس خود را نشانه هر وحی که ذکر کردم بساخت و نشانہ ہر الہام کہ سوئے او اشاره کردم حتى أسكته الموت من قاله وقيله، وردّه إلى سبيله۔ و کذالک صار نذیر حسین خود را بگردانید تا آنکہ موت اور خاموش ساخت ۔ وسوئے راہ او را بازگردانید ۔ بیچنئیں نذیر حسین دہلوی نشانه الدهلوى درية وحى الله تخرج الصدور إلى القبور فإنه كان أوّل من كفّرني این وحی شد که تخرج الصدور الى القبور - او اول شخصی است که مرا کافر قرار داده و آذاني وفرّ من النور ۔ وكانت سنة وفاته: "مات ضال هائما "بحساب الجمل، و از نور بگریخت و تاریخ وفات او بحساب جمل مات ضال هائما استومات ناقصا ولم يُصِبُ حقًّا من الكُمّل ۔ ومن آياتي شهرة اسمى بالإكرام و در حالت ناقصه بمرد و از مرتبه کاملاں بیچ حصہ نیافت و از جملہ نشان ہائے من شہرت من والتكرمة، في هذه السنوات الموعودة ۔ وإن الله كان خاطبني وبشرني بإكرامي بعزت است که دریں سہ سال شده و خدا تعالیٰ مرا مخاطب کرده درباره اکرام و قبولي في زمن البأس ، وقال : " أَنْتَ مِنّى بِمَنْزِلَةِ تَوْحِيدِي وَ تَفْرِيدِى، فَحَانَ و قبولیت مرا بشارت داده بود و گفته بود که تو از من بمنزله توحید وتفريد من ہستی پس وقت ۱۳۸) أَنْ تُعَانَ وَتُعْرَفَ بَيْنَ النَّاسِ، وقال: ” يحمد الله من عرشه، وبشرني بحمد آمده است که مدد تو کرده شود و تر اور دنیا شهرت داده آید و گفت که خدا از عرش تعریف تو میکند و مرا بشارت داد الأناس ۔وبعد ذالك سعى العدا کل السعى ليُعدِمونى ويُلحقوني بالغبراء ، که مردم تعریف تو خواهند کرد و بعد زاں دشمناں تمامتر سعی کردند که تا مرا معدوم کنند و به مین ملحق کنند حمد سہو کتابت معلوم ہوتا ہے” شان شنود “ہونا چاہیے۔(ناشر)