مواہب الرحمٰن

by Hazrat Mirza Ghulam Ahmad

Page 345 of 566

مواہب الرحمٰن — Page 345

۳۴۳ مواهِبُ الرح روحانی خزائن جلد ۱۹ لأمر عدلان من المسلمين، فيتحقق صدقه عند المتفقهين، فما بال أمر برائے امرے از مسلمانان ثابت میشود صدق آں امرنز دفقہا۔ پس چہ حال امرے خواہد يشهد له ألوف من المسلمين؟ ولا بد لهم أن يشهدوا إن كانوا متقين حمد ۔ بود که هزار با مسلمانان گواه او هستند - وضروری است که ایشاں گواہی لہذا جو اگر متقی هستید وإن شئتم فاسألوا أبا السعيد الذى هو من أئمتكم، بل من أجل الأفراد واگر خواهید بپرسید از محمد حسین ابوسعید که او از امامان شما است بلکه از بزرگتر افراد من فئتكم، وقد كتب تقريضًا على كتابي "البراهين"، وكان يوافيني في ذالك گروه شما است و او بر کتاب من براہین احمدیہ تقریظ نوشته است و بود که نزد من در آن وقت الحين فاسألوه كم من جماعة كانت هي في ذالك الزمان، وإن تستضعفوا ١٢٣) می آمد۔ پس از و پرسید که چه قدر جماعت در آن زمانه بود و اگر ضعیف بدانید شهادته من غير البرهان، فاسألوا كل من هو موجود في قريتي وما لحق بها شہادت او بغیر دلیلے ۔ پس ازاں ہمہ مردم پرسید که در ده من هستند وازاں مردم من البلدان ۔ ووالـلـه مـا كنت في زمن تأليفه إلا كفتيل، أو كخامل ذليل، بپرسید کہ در شہر ہائے گردو نواح هستند ۔ و بخدا امن دراں زمانہ ہمچور بیشہ ہائے تاریک خرما بودم یا ہمچو گمنام ذلیل۔ وكنت لا يعـرفـنـي إلا قليل من سُكّان القرية، فضلا عن أن أوقر في أعين م که نمی شناخت مرامگراند کے از باشندگانِ قریہ دور تر ازیں کہ عالماں ورئیساں و بودم طوائف العلماء وأهل الثروة والعزّة بل ما كنت شيئا مذكورا، وكنت واہل عزت مرا بدانند بلکه من چیزی نبودم که ذکرش کند و آن شخص را أشابه مترو کا مدحورا ۔ وإن هذا أجلى البديهات، فحققوا كيف ما مشابه بودم که متروک و رانده شده باشد و این از اجلی بدیہات ست ۔ پس تحقیق کنید چنانکه شئتم يا ذوى الحصاة ۔ وسمعتم أن الله أوحى إلى في ذالك الزمان أنه خواہید اے دانشمنداں و شما شنیده اید که دراں زمانہ خدا مراوحی کرده بود که او سہو کتابت معلوم ہوتا ہے گواہی دہند “ہونا چاہیے۔(ناشر)