مواہب الرحمٰن

by Hazrat Mirza Ghulam Ahmad

Page 336 of 566

مواہب الرحمٰن — Page 336

۳۳۴ روحانی خزائن جلد ۱۹ مواهب الرحمن ما أقول لك في الجواب ۔ وأدعو الله السميع المستجيب القدير القريب من بشنوی و دعا می کنم نزد خدائی مستجيب الدعوات و قادر و قریب أن يـلـعـن مـن نـكــث بعد هذه الأليَّة، ومـا بـالـى الحلف وذهب من غيــر که لعنت کند براں شخص که این قسم را بشکند و بغیر تصفیه برود و پیچ پروائی فصل القضية، ورحل قبل درء هذه المخاصمة، مع أنه أنبئ بهذا البَهْلِ < قسم ندارد و کوچ کرد قبل دور کردن این مخاصمت۔ باوجود یکہ اورا بارسال خط از میں لعنت بإرسال الصحيفة ۔ وكنت أنتظر أن هذا العدوّ يخاف هذه اللعنة، أو يختار اطلاع داده شده و بودم که انتظار می کردم که این دشمن ازین لعنت خواہد ترسید یا کوچ را الرحلة، حتى وصلني خبر ،فراره فهذا نموذج دینه وشعاره ۔قاتله الله ! اختیار می کند تا آنکه خبر گریختن او یمن رسید پس این نمونه دین وشعار اوست وائے بروئے چگونہ كيف نكث الحلف بالجرأة فيا ربّ، أذقـه طـعـم نقض الحلفة ۔ وقد حق قسم را بشکست رب پروردگار من بچشان اور امزه شکستن و آنچه گفته بودم درست شد که او هرگز القـول مـنـى أنه لا يوافيني لإزالة الشبهات، ولا يميل إلا إلـى بهتان برائے ازالہ شبہات نزد من نخواهد آمد و میل نخواهد کر دیگر بسوئے بہتان وكيد وفرية كما هي عادة أهل المعاداة والجهلات ۔ وكان هذا الرجل و مکر و دروغ چنانکه عادت دشمنان است این شخص اراده کرده بود عزم على مماراة مشتدّةِ الهبوب ، و مباراة مشتطة اللهوب، ليشتبه که چنان ستیزه کند که وزیدن او سخت باشد ومعارضه که از حد گذرنده باشد تا امر بر الأمـر عـلـى الــعـوام، وليخفي صدق الكلام تحت نهيق اللئام ۔فلما عوام مشتبه گردد و تا که زیر آواز لیمان صدق کلام پوشیده ماند۔ پس ہرگاہ لم نر فيه سيماء التقى، ولا أثر الحجي، أردنا أن نخرج الأمر من الدُّجى ۔ ما در وے پر ہیز گاری ندیدیم و نه نشان عظمندی اراده کردیم که امر را از تاریکی بیرون آریم