مواہب الرحمٰن — Page 307
روحانی خزائن جلد ۱۹ ۳۰۵ مواهب ا وليست الآيات المنذرة من قبيل الإكراه والجبر، وإنما الإكراه في المرهفات و نشان ہائے ترساننده از قسم اکراه و جبر نمی باشند واکراه در حقیقت در شمشیر با وغيرها من آلات الزُّبَر فاختار الله لهذا الـزمــان لـتـنـبيـه الغافلين نوعًا وغیرہ آلات آہن مے باشد پس خدا برائے این زمان برائے آگا ہانیدنِ غافلان۔گونہ من العذاب، وهو ما يخرج من السماء لا ما يخرج من القراب ۔فألقى الرعب عذاب اختیار کرد و آن عذاب آنست که از آسمان می آید نه از نیام برون می آید ۔ پس او در دلها في القلوب مرة بالطاعون المقعِص البتّار، وطورًا بزلازل سجدت لها جدران ترس انداخت گا ہے بطاعون کہ در جائے کشندہ ہلاکت کننده است و وقتے بزلزلہ ہا کہ دیوار ہائے ممالک بسبب آن بر زمین الديار، وأخرى بطوفان ناری انشقت به الجبال وارتجت به البحار ۔ وإنه في سے افتند ، و در وقتے دیگر بسبب طاعون آتش که بدان کوه با پاره پاره شدند و در یا با لطوفان در افتادند و آن در ☆ تغيظ وزفير، وما قلَّ من تدبير، وما غادر من صغير ولا كبير وقد جمعت الحكومة جوش و خروش است و با پیچ تدبیر کم نه گردیده و نه خود را گذاشت و نه کلان را حکومت برائے با لدفعه كل ما رأت أحسنَ فى هذا الباب، فما ظفرت بسبب من الأسباب ۔ دفع آن هر چه در این باب خوب و مناسب دید بجا آورد پس باییچ سبب کامیاب نہ شد۔ فأصل الأمر أن الله تعالى أجاب طاعِنِي ومَنْ معهم بالطاعون، ومَنَّ على بالمنون، ۸۷ پس اصل حقیقت اینست که خدا تعالی طعنه کنندگان مرا و آنان را که از گروه ایشان اند بطاعون جواب داد و از فرستادن مرگ وخاطبني قبل هذا الوباء ، وقال : " الأمراض تشاع والنفوس تضاع"، فأنزل النكال منت بر من گذاشت و پیش از این مرگ بمن گفت که بیماری با پراکنده کرده شوند و جانها تباه کرده شوند ۔ پس سزا را وفعل كما قال ووالله إني قد أُنبئتُ به قبل هذه المائة الهجرية، ثم تواتر فرود آورد و کرد ۔ چنانکه گفت و سوگند بخدا که مرا خبر داده شد پیش از این صدی ہجری۔ بازخبر ہادر نے الأخبار حتى ظهر الطاعون في هذه الناحية ۔ ولما بلغني هذا الخبر ووصلني یکدیگر آمدند تا اینکه طاعون در بین اطراف ظاهر شد و هرگاه این خبر بمن رسید - وروئے بغور سہو کتابت معلوم ہوتا ہے” خورد “ہونا چاہیے۔(ناشر)