مواہب الرحمٰن — Page 288
۲۸۶ مواهب الرحمن روحانی خزائن جلد ۱۹ وليست بنبوة أخرى ولا محل للحيرة، بل هو أحمد تجلّى في سَجَنْجَلٍ آخر، ولا يغار بلکه او احمد است که در آئینه دیگر تحیلی کرده و هیچ کس بر رجل على صورته التي أراه الله فى مِرآة وأظهَرَ ۔ فإن الغيرة لا تهيج على التلامذة صورت خود غیرت نمی کند که در آئینه بنماید چرا که غیرت برشاگردان و فرزندان والأبناء ، فمن كان من النبى۔ وفى النبى۔ فإنما هو هو، لأنه في أتم مقام الفناء ، ومصبغ نمی آید ۔ پس ہر که از او باشد و درو می باشد پس در حقیقت همون است چرا که او در اتم مقام فنا اس است و بصبغته و مرتدى بتلك الرداء ، وقد وجد الوجودَ منه وبلغ منه كمال النشو والنماء ۔ رنمین برنگ اوست و چادر و پوشیده است و وجودی از دیافته است و از و تا کمال نشو و نما رسیده وهذا هو الحق الذي يشهد على بركات نبينا ويرى الناسَ حُسْنَه في حُلل التابعين و همین حق است که گواهی میدهد بر برکت نبی ما صلی اللہ علیہ وسلم ومی نماید حسن وے را در پیرامید تا بعین الفانين فيه بكمال المحبة والصفاء ، ومن الجهل أن يقوم أحد للمراء ، بل هذا فانین بکمال محبت و صفائی تعلق ۔ واز نادانی است که کسے برائے پریکار بایستند ۔ بلکہ این هو ثبوت من الله لنفي كونه أبتَرَ، ولا حاجة إلى تفصيل لمن تدبر ۔ وإنه ما كان ثبوت است از خدا تعالیٰ برائے نفی ابتر بودن وے صلی اللہ علیہ وسلم وبرائے تدبر کنندہ حاجت تفصیل نیست ۔ واواز أبــا أحــد مــن الرجال من حيث الجسمانية، ولكنه أب من حيث فيض روئے جسمانیت پدر بیچکس از مردان نیست ولیکن او پدراست از روئے فیض رسالت الرسالة لمن كمّل في الروحانية ۔ وإنه خاتم النبيين وعلَمُ المقبولين ۔ ولا برائے آنکه در روحانیت کامل کرده شود و او خاتم الانبیاء است و نشانی است برائے مقبولان۔و يدخل الحضرة أبدا إلا الذى مـعـه نـقـشُ خـاتـمـه، و آثار سنته، ولن يُقبل در حضرت باری عزاسمہ ہرگز کسے داخل نشود مگر آنکه با اونقش خاتم او و نشان سنت اوست و بی عمل و عمل ولا عبادة إلا بعد الإقرار برسالته، والثبات على دينه وملته ۔ وقد هلک عبادت منظور نخواهد شد مگر بعد اقرار رسالت او و بعد ثبوت بر دین او و ملت اور و ہلاک شد