مواہب الرحمٰن — Page 286
روحانی خزائن جلد ۱۹ ۲۸۴ مواهب الرحمن ملوك الإسلام مع وهـنهـم وغفلتهم في الدين، بل يغضب غضبا شديدًا ملوک اسلام نخواهد کرد با وجو دستی و غفلت اوشاں بلکہ سخت غضب خواهد کرد ويؤثر الكافرين على المسلمين ۔ ذالك بأنهم نسوا حدود الله ولا يبالون أمر و کافران را بر مسلمانان اختیار خواهد نمود و این برائے ایس خواهد بود که اوشان حدود خداوند فراموش ربهم وليسوا من المتقين۔ يؤمنون ببعض القرآن ويكفرون ببعض، ولا کردند و تقی نیستند - بر یک حصہ قرآن ایمان می آرند و از حصه دیگر منگر اندو يشيعون الـحـق بـل يعيشون كالمنافقين۔ هذا بالُ أهل الزمان، ثم ينكرون حق را شائع نمی کنند و بیچو منافقان زندگی بسر می کنند این حال اہل زمانه است - بازا انکار می کنند ويكذبون بعبد بُعِث من الرحمن أعجبوا أن جاء هم منذر منهم في وقت و تکذیب شخصی می کنند که از خدا مبعوث شده است۔ چه تعجب کرده اند که نزدیشاں نذیرے ہم از ایشان در وقت (٢٦) فقد الناسُ فيه حقيقة الإيمان؟ أم يقولون افتراه و قد رأوا آياتي ثم فقدان حقیقت ایمان رسید چه می گویند که افترا کرده است و تحقیق دیده اند نشانہائے من ألقوها وراء حجب النسيان؟ أيها الناس أرأيتم إن كنتُ من عند الله باز انداختند پس پردہ ہائے نسیان۔ اے مردمان آیا غور کرده اید که اگر من از خدا هستم و كفرتم بي۔ فأى خُسْرٍ أكبر من هذا الخسران؟ أتريدون أن أضرب عنكم و شما انکار من کرده اید پس کدام زبان ازین زیان بزرگتر است - چه اراده میکنید که من بشما از رسانیدن الذكر صفحا بعد ما أمرتُ للإنذار؟ وما كان لمرسل أن يكلمه الله ويأمره وجی خودر و بگر دانم بعد از انکه مامور شدم برائے ترسانیدن و مجال پیچ مرسل نیست که خدا با ؤ نے کلام کند و حکم فرماید ثم يخفى أمر ربه خوفًا من الأشرار۔ فاتقوا الله، ولا تقدموا بين يديه باز آن مرسل از شریران ترسیده حکم خدا را پوشیده دارد پس بترسید از خدا اواز و گام خود پیش منهید ولا تصروا على الظن كل الإصرار۔ و برگمان بکمال مصر نباشید