مواہب الرحمٰن

by Hazrat Mirza Ghulam Ahmad

Page 277 of 566

مواہب الرحمٰن — Page 277

۲۷۵ روحانی خزائن جلد ۱۹ مواهب الرحمن منذرة مخوّفة، ثـم تـأتـى سـلـطـنـة الـمـحبة وتضرب خيامها على القلوب، باشد و آن دیدار که منذ رو تخوف باشد باز سلطنت محبت می آید پس خیمہ ہائے خود بر دلها می زند وتطهرها من بقايا الذنوب ولكن أول ما يدخُل قرية النفسانية، ويُفسد و پاک می کند آنها را از بقایا گناہ ہا مگر اول چیزے کہ در قریه نفسانیت داخل می شود و عمارات عماراتها ويجعل أعزّتها كالأذلّة، هو خوف شديد ورعب عظيم من الحضرة، آنرا تباه گرداند و عزیزاں اور ا در مغاک ذلت می انگلند - آن خوف شدید دور عب عظیم است از حضرت باری تعالی يستولى على القوى البشرية، فيمزقها كل ممزق ويُبعد بينها وبين أهوائها کہ برقو تہائے بشریت مستولی می گردد۔ پس آنرا پاره پاره میکند و در انهاو درحرصبائ آنها دوری می اندازد ویزكي كل التزكية ۔ وليس من الممكن أن يتطهر إنسان من غير رؤية ٥٧) وبطور کامل پاک میگرداند و هرگز ممکن نیست که انسان بجز رویت خدائے زندہ غیرتمند الحى الغيور، ومن غير اليقين الذى يقوّض خيام الزور وليس رؤيته تعالى پاک گردد و بجز اس یقین کہ خیمہ ہائے دروغ را برکند و دیدن اوتعالیٰ في دار الحُجُب إلا بالآيات، وإن الآيات تخرج الإنسان من الظلمات، در میں دار حجب بجز نشان با صورت نمی بندد و نشان با انسان را از ظلمات بیرون می آرند حتى يبقى الروح فقط وتـعـدم الأهواء ، ويبلغ مقاما لا يبلغه الدهاء ، ولا تا آنکه روح فقط می ماند و هوا با معدوم می شوند و آن مقامی را میرسد که عقل آنرا نمی رسد و هیچکس يدخل أحد ملكوت السماء إلا بعد هذه الرؤية وكشف الغطاء در ملکوت آسمان داخل نمی شود مگر بعد زین رویت و دور کردن پرده فالحاصل أن النجاة من الذنوب لا يمكن إلا برؤية الله بأصفى التجليات، پس حاصل کلام این است که نجات از گنابان ممکن نیست مگر بدیدن خدا تعالی که بصافی تر تجلیات باشد ولا يتحقق هذا المقام لأحد إلا برؤية الآيات ۔ومن لم ير الرحمن في هذا وایی مقام کسی را تحقق نمی گردد مگر بدیدن نشان ہا۔ و ہر کہ در میں مقام شب باشی خدا را ندید -