لُجَّة النّور — Page 462
روحانی خزائن جلد ۱۶ ۴۶۲ لجة النور و قلت هذه آية صدقى وحجتي وحسامي، فأتوا من مثله إن و گفتم این نشان صدق من است و حجت من است و شمشیر من است ۔ پس مثل آن بیاریدا گر از مقام من کنتم تنكرون بمقامي ۔ ففروا فرار الحيوات من أسلحة الكماة انکار دارید پس چنان گریختند که مارال از سلاح ہائے سواراں میگریزند وتعودوا كالنساء اكتحال العين، والطيب والمُشط والحيل و عادت گرفتند همچو زنان سرمه کردن در چشم و خوشبو را وشانه کردن را و حیله را برائے الجمع العين ۔ وبعضهم يرغبون في الضفر والإجمار كالنسوة جمع کردن زر و بعض ایشاں رغبت می کنند در بافتن موها و جمع کردن مرغولہ آنہا ہمچو زناں ويدهنون خُصلتهم و يعطفون كلّ وقت شعور الجميرة۔ و تدبین می کنند مرغولہ موہارا و خم می دهند ہر وقت موہائے آں مرغولہ را۔ ۱۲۰ ويفرون فرار الآبق من مجالس العلم، ومع ذالك لا ترى | و ہمچو غلام گریز پا از مجلس ہائے علمی می گریزند و با وجود این نخواهی دید فيهم أثرا من الحلم ۔ وإذا دخل مسجدهم أحد من الغرباء در ایشان نشانی از حلم و چون در مسجد ایشان کسی از غریباں داخل شود وكان يخضب أشعاره مثلاً ويسودها بشيء من الأشياء۔ کہ موئے خود کرو۔ را خضاب ے کرد و سیاه ے فصالوا عليه كالكلاب، أو ككُفَّار غزاة الأحزاب۔ و پس برو ہمچو سگال حمله می کنند یا ہمچو آں کا فراں کہ در جنگ احزاب حمله کرده بودند ناشوه كالسباع، اللهم إلا أن يُهدِ * إليهم شيئًا من و می گزند او را همچو درندگاں ۔ بار خدایا مگر اینکه بطور ہدیہ دہد او شان را چیزی از المتاع، أو يمد الباع بحذاء الباع۔ إنهم قوم يأكلون متاع یا بمقابله دست دست دراز کرده شود۔ این قومی است که سہو کتابت معلوم ہوتا ہے پھدی “ ہونا چاہیے۔(ناشر)