لُجَّة النّور — Page 456
۴۵۶ روحانی خزائن جلد ۱۶ لجة النور ينقح الإنشاء ، ويتصرف فيه كيف شاء ، بل يظهر أنه أعـجـم که سخن پاکیزه تواند گفت و تصرف کند در انشا بهر طوریکه خواہد و ظاهر می شود که او ژولیده زبان اهي العـجـمـاءَ، ولا يـعـلـم مـا الأدب ولا يدرى هذه الطريقة ربمايح است و هیچو چار پایان است و نه می داند که ادب چه باشد و از میں طریقہ روشن بے خبر مے باشد الغراء ۔ثم إذا عُرض عليه المرضى للمداواة ، كما ادعى في باز چون بیماران برو پیش میکنند برائے علاج بمطابق آن که در بعض اوقات دعویٰ بعض الأوقات، فما كان أن يفرق بين السكتة والسبــات۔ و کردہ بود۔ پس این قدر تمیز او را نمی باشد که در سکته و سبات فرق تواند کردو ـب الـدِقَ لَفِقةً، وانطباق المَرِيءِ ذُبْحةً، ويسمّى بسا اوقات تپ دق را تپ شقه گمان میکند و انطباق مری را ذبحه نام می نهد و بیماری السَبَل سُلاقَا، وضيق النفس حُنَاقًا، ويستعمل في مواضع سبل را که خارش و سیلان رطوبت و ضعف بصر باشد سلاق نام می نهد و سلاق آن بیماری است که مخلفت و سرخی جفن التسخين كل ما هو مُطفّى للحرارة، و و سقوط مژه در ولازم است و نام ضیق النفس خناق می نهند و دور با کمل ہائے گرم کردن بدن آن دو با استعمال میکند که ۱۱۵ اللمعدة، و يأمر بأن يؤتى المريضُ كثيرًا من الخس و حرارت را فرونشاند و معده را سرد میکند و حکم میکند که مریض را کاهو و کافور و کشنیز بسیار مبر الكافور والكزبرة، ويحسب له كشك الشعير أجود الأغذية گمان میکند آب جو برائے مریض بہترین غذا ہا۔ داده شود و ويأمر أن يتجنّب اللحم والأبازير الحارة ، ولا يقرب شيئًا میکند که بیمار از گوشت و مصالح ہائے گرم و ہر چیزے کہ گرم باشد ن الأشياء المسخّنة، فيكون آخرُ أمر العليل، أن الأورام الباردة | پرہیز کند۔ پس آخر امر بیمار این مے گردد که ورم ہائے سرد سہو کتابت معلوم ہوتا ہے” او در ہونا چاہیے۔ (ناشر)