لُجَّة النّور — Page 408
روحانی خزائن جلد ۱۶ ۴۰۸ لجة النور غائبًا معدوما ما ملكت لفظ "أنا" ، فكانت دعواتهم ما أبرزنا و غائب و معدوم بودم مالک نبودم لفظ انا را پس دعا ہائے شان بودند که بیرون آوردند مارا هَلُمَم بنا ولمــا جــئتهم كان من شأنهم أن يــمـتـلـــوا حبورًا۔ و و خواندند ما را و چوں نزد شاں آمدم پس از شان ایشان بود که از خوشی پر شدندی و أن يحمدوا الله على بعثى ليهنئ بعضهم بعضا سرورًا۔ و اینکه بر بعث من ستائش خدا تعالی کنند و یک دگر را از خوشی مبارکباد گویند لكنهم أنكروا وسبوا ، وسعوا في سبل التكفير وخبّوا، حتى تبين مگر او شاں انکار کردند و مرا دشنام ها دادند و در راه تکفیر شرافتند تا آنکه روشن شد که أنهم من الأعداء لا من الطلباء فأعرضت عنهم كاليائسين۔ ایشان از دشمنان اند نه از طالباں حق پس از ایشان ناامید شده روگردانیدم لما رأيت في صياغتهم دجل الغاشين ۔ وسيـأتـــى زمــان يـتـعـلـق چرا که من در زرگری ایشان طمع خیانت کنندگاں دیدم - و عنقریب آں زمانہ خواهد آمد که عالم بأهدابي، ويتبرّك الملوك بمساس أثوابي ذالك قَدَرُ جہانے بدامن من خواهد آویخت و بادشاہاں بسودن جامہ ہائے من برکت خواهند جست۔ ایس تقدیر الله ولا راد لقدره ۔ وما قلت هذا الـقـول مـن الهـوى، إن هــو الهی است و هیچ شخص او او را را رد نمی تواند کرد و این قول را از ہوائے نفس نگفتم سم این ایر چیزی نیست إلا وحى من رب السماوات العُلى ۔ و أوحى إلى ربى ووعدني أنه مگر وحی خدائے آسمان ها و وحی فرستاد رب من سوئے من و وعده فرمود که سینصرنى حتى يبلغ أمرى مشارق الأرض ومغاربها، وتتموّج | او مرا مدد خواهد داد تا حدی که امرمن به مشرق و مغرب خواهد رسید و دریا ہائے راستی بحور الحق حتى يُعجب الناس جباب غواربها۔ بموج خواهند آمد تا آنکہ حبہ ہائے برتر طبقہ ہائے موج او مردم را در تعجب خواهند انداخت