لُجَّة النّور — Page 402
روحانی خزائن جلد ۱۶ ۴۰۲ لجة النور وكذبوني وفسّقـونـى وجهلوني وما خافوا يوم الحساب۔ و و تکذیب کردند و نسبت به فسق و جهل کردند و از روز حساب نترسیدند و سرَبوا إلى جهة وما تدبّروا الأحاديث وما في الكتاب وجُذِبَ بطرفی واحد رفتند و در قرآن و حدیث تدبر نکردند و مردم القوم إلى هذه الصائتين وما استقروا طرق الصواب۔ و قوم مسلماناں سوئے ایس آواز کنندگان کشیده شدند و راه ہائے صواب را نجستند فرضوا لهم من أموالهم وشيوبهم ليداوموا على رَبِّ كُتبى و و و برائے او شاں از مالہائے خود معین کردند تا ہمیشہ رد کتب من کرده باشند ليكتبوا الجواب، فما كان جوابهم إلا السب والشتم والــذكــر تا جواب بنویسند ۔ پس جواب ایشاں بجز این پیچ نبود که دشنام ها دادند و أسوأ الألقاب ۔ ودعوتهم ليبارزونى فى الميدان بفرسانهم به بد لقب با یاد می کردند و ایشان را خواندم تا بسواران خود در میدان بیایند وليسألوا عنّــى مــا اختلج في صدرهم، ومــا خـطـر فـي أمـرى و ہر شک و شبه که در سینه ایشان است و هر چه در دل ایشان گذشته همه از من جنانهم، فما خرجوا من بابهم، وما فصلوا عن غابهم۔ بپرسند۔ پس از خود ور بیرون نیامدند و از خانه خود جدا نه شدند وكان من ـأنهم أن يُسفِر وجوههم ويتلألأ جباههم | و می بایست که او شاں ازیں دعوت من خوش شدندی و روئے شاں و جبین شاں بالمسرة عند هذه الدعوة، و أن يبادروا إلى و يُفحِموني از خوشی روشن شدے۔ و نیز می بایست کہ سوئے من جلدی کردند و بکتاب بالكتاب والسنّة، و إنّ الحق يشجّع القلوب المزء ودة و وسنت مرا ملزم کردندے و بہ تحقیق حق دلیری می گرداند دلہائے ترسنده را و