لُجَّة النّور — Page 360
روحانی خزائن جلد ۱۶ ۳۶۰ لجة النور را راه يجترون على السيئات بعزم صميم، كأنهم ليسوا بمرأى رقيب بر بدی ها بعزم خالص جرات می کنند گویا ایشان در نظرگاه خدائے نگہبان و داننده عليم زلت أقدامهم، وأوبق الناس أقلامهم، وتغير حالهم۔ نیستند بلغزیدند پائی ہائے ایشاں وہلاک کرد مردم را قلم ہائے ایشاں وحال شاں متغیر گشت وكدر زلالهم ما يأخذهم ندم مع كثرة الذنوب۔ ويرصدون و آب صافی شاں مکدر شد ۔ باوجود کثرت گناہاں پشیماں نه می شوند و با وجود نکردن تخمریزا عمریزی امید المزرعة مع عدم زرع الحبوب، لا ينتهجون مهجة الاهتداء کشت می دارند طریق هدایت خود نمی گیرند ولا يعطفون على أحد إلا بطريق الرياء ۔ قد كان فيما مر من و بر مردم شفقت نمی کنند مگر بطور ریا کاری در زمان پیشین الزمان أهواء كأهوائهم، ولكن ما خلا قوم من قبل في شباءة ہوا و ہوس مثل ہوا و ہوس ایشاں ہم بوده است مگر قومے پیش زیں نگذشتہ کہ در تیزی ظلم اعتدائهم يوقظهم الله فيتناعسون، ويجذبهم الحق فيتقاعسون۔ برابر ایشان باشد خدا اوشان را بیدار می کند پس بتکلف در خواب می روند و حق ایشان را می کشد جمعوا التعصب بأنواع غرارة، ولا يسمعون الحق كأنهم في پس متاخر و پستر می روند تعصبها بانواع غفلت ها جمع کرده اند و حق را نه می شنوند گویا ایشان در غاری مغارة، ولا يوجد فيهم شيء من بصيرة ولا بصارة قد۔ ایشان یافته نمی شد هستند بیچ بصیرتے و بصارتے در هجم الشيطان عليهم مواريًا عنهم عيانه، فانساب في عروقهم شیطان برایشان داخل شده بطریقے که ایشان شیطان را ندیده اند پس داخل شد در رگہائے وشرائينهم وأغرى عليهم أعوانه لا يستطيعون أن يسمعوا ایشان و شریان ہائے ایشاں و مددگاران خود را بر ایشان حرکت داد هرگز طاقت ندارند که کلمه حق را