لُجَّة النّور — Page 358
روحانی خزائن جلد ۱۶ ۳۵۸ لجة النور الإسلام، ثم يضعون من الذين أوتوا العلم، ويحسبون أنهم باز از درجه مے انگند اہل علم را و گمان می کنند که او شاں مس هــم الــعــلــمــاء العظام ۔يَرُودون في ح لمحاتهم ۔ من خود علمائے عظام اندر طلب میکنند در چراگاه انظار خود کسے را که پر کند ١٩ يملأ وِفاضَهم بعد سماع كلماتهم، ويُـضـمــون عـنـد مسـائــح توشہ دانہائے ایشان را بعد شنیدن کلمات ایشان و در دل می دارند در جا ہائے رفتن غدواتهم من يزيد عددَ ذُريهـمـاتهـم يخوفون الناس بزواجر | اوائل صبح خود که شخص پیدا شود که عدد درہم ہائے قلیل ایشاں زیادہ کند - مردم را بز جر ہائے وعظ خود وعظهم، ولا يخافون الله بلفاظة لفظهم يسُرون أخلاط می ترسانند و از خدا نمی ترسند که از دهان شاں چہ مے بر آید مردم مجتمع را الـزمــر بـــإنشاد أشعار، و يبوحون إليهم عند خاتمة الوعظ بخواندن شعر ها خوش می کنند و ظاهر می کنند بر ایشاں وقت ختم وعظ بحاجات وأوطار ، ليفرجوا عُمّتهم بدرهم ودينار ۔ ويدلفون حاجات خود را تا اندوه ایشان را بدرهم و دینار دور کنند و سوئے امراء إلى الأمراء ، ويُظهرون عليهم أنهم من أكـابـر الـعـلـمـاء، وأسبغ می روند و بر ایشاں ظاهر می کنند که ایشان از اکابر علماء هستند و خدا الله عليهم من علم الحديث والقرآن، والناسُ يستَكفون ایشان را قرآن و حدیث بطور کامل داده است و مردم بر وقت بهم الافتنان بمكائدِ عَبَدة الصلبان، ثم يشيرون إلى أنهم فتنه اندازی پادریان از ایشاں مدد کافی می یابند۔ باز سوئے ایں اشارہ مے کنند کہ من حماة الملة ومن الذين بذلوا مـالهم وهمتهم في سبل الدين او شان از حامیاں ملت هستند و برائے دیں مال و ہمت خود صرف کرده