لُجَّة النّور — Page 339
روحانی خزائن جلد ۱۶ ۳۳۹ لجة النور الصين ولا يكونون كالذي أساء الأدب على أهل الله، وإذا سمع | و ہمیچو شخصی نمی باشند که ترک ادب به نسبت مردان خدا می کند و چون ازاں قولا منهم مُحْدَثًا في زعـمــه مــا صبر طرفة عيـن واسـتـعـجـل و طائفه برگزیدگاں سخن می شنود که نزد او نو پیدا است که پیش زمین مثلش نگفته شده تا یک چشم زدن صبر بلغ ظنون السوء إلى منتهاها، وصال معاديًا و سب وشتم نتواند کرد و طریق شتاب کاری می ورزد و بدگمانیها را بمرتبه انتها می رساند و دشمنانه حمله می کند و دشنام ها می دهد و افترى، وكفر وآذى وأغرى القوم وحضا، وما وجد سهما ۳ وافتراها می تراشد و کافر می گوید و ایزا می دهد و قوم را از بهر ایذا بر انگیز دو آتش فتنه می افروز دو پیچ تیرے إلا رمى، وما ظفر بكيد إلا أسدى ، وقصد عِرْضَ رجال الله نیابد که نیند از دو بر پیچ مکرے دستش نمی رسد که آن را نمی بافد و قصد آبرو و جان مردان خدا می کند ونَفْسَهم وما خاف يوما فيه يؤخذ ويُجزى، وصار أوّل از روز جزا نمی ترسید منکران سبقت می برد المنكرين بل يتأدبون مع الله وأهله، ويصبرون حتى يتجلى پس سعید ان را این خصلت نمی باشد بلکه اوشان بخدا و مردان خدا ادب می ورزند و صبر می کنند تا بوقتی که لهم وجه الحق ، فيرحمهم الله بسيرتهم هذه، ولا يفوتهم خيــر روئے حق برایشان جلوه گر شود پس بدین خصلت شاں خدائے عزو جل برایشان رحم می فرماید و هیچ خیری از ایشان ولا يكونون من المحرومين ۔ وتلك قوم ما يعلمهم إلا الله و فوت نمی شود و از محرومان و نامراداں نمی گردند و ایں قومی است که بجز خدا هیچکس ایشان را نمی داند و لا أعلم أسماء هم وصورهم، بيد أني رأيتُ في مبشرة أُرِيتُها من نامہائے وصور تہائے ایشان را نمی دانم مگر این است که من در خوابی جماعتی را دیده ام که و و از ہمہ جماعة من المؤمنين المخلصين والملوك العادلين الصالحين | مومنین مخلصین و شاہان عادل و نکوکار اند