ازالہ اَوہام حصہ اول — Page 184
روحانی خزائن جلد ۳ ازالہ اوہام حصہ اول 121) اے حسرت ایں گروہ عزیزان مرا ندید وقتے به بیندم که ازیں خاک بگذرم گرخون شده است دل ز غم و دردشان چه شد بست آرزو که سر برود هم در می مئرم ہر شب ہزار غم بمن آید ز درد قوم یا رب نجات بخش ازیں روز پُر شرم یارب باب چشم من این کسل شان بشو کا مروز تر شد است از مین درد بسترم دریاب چونکہ آب ز بهر تو ریختیم دریاب چونکه جز تو نماند است دیگرم تاریکی عموم بآخر نمی رسید ایں شب مگر تمام شود روز محشرم (۱۷۳) دل خون شد است از غم این قوم ناشناس و از عالمان کج که گرفتند چنبرم گر علم خشک و کوری باطن نہ رہ زدے ہر عالم و فقیہ شدے ہچو چاکرم برسنگ میکند اثر این منطقم مگر بے بہرہ ایس کساں نے کلام مؤثرم (۱۷۴) علم آن بود که نور فراست رفیق اوست این علم تیره را به پشیزی نمیرم امروز قوم من نشناسد مقام من روزے بگریہ یاد کند وقت خوشترم اے قوم من بصبر نظر سوئے غیب دار تا دست خود بعجز ز بهر تو گسترم