اِعجاز المسیح — Page 39
روحانی خزائن جلد ۱۸ ۳۹ اعجازالمسيح بلکہ لا وقت عفو عثار الناس والمتكبّر ليس بحرى أن (٣٤) مگر ایں مقام جنگ سخت است نه وقت در گزر کردن از لغز شہائے مردمان و تکبر يُقال عِثارُه ۔ وستر عواره و کذالک لا یلیق به کننده لائق این نیست که از لغزش او در گزر کرده شود و عیب او پوشیده آید و هم چنیں ان يعرض عن ذالك الخصام۔ ويستقيل من هذا او را نیز لائق نیست که ازین پیکار رُوئے خود بگرداند و ازیں مقام درخواست المقام مع دعاوى الـعـلـم وكونه من العلماء الكرام۔ درگزر کند با وجود دعوی ہائے علم و از علمائے کرام بودن۔ بل ينبغى أن يُسبر عقله۔ ويُعرف حقله وقد مے سزد که عقل او آزموده شود و زراعت خام او شناخته آید و او ادعى أنه صبغ نفسه بـألــوان البلاغة كجلود تُحَلَّى دعوی کرده است که بگوناگوں بلاغت نفس او را رنگین کرده اند و همچو بالدباغة۔ فإن كان هذا هو الحق ومن الأمور آں چرم با کرده اند که بد باغت آراسته و پیراسته می کنند پس اگر ایں دعوی ہائے الصحيحة الواقعة۔ فأى خوف عليه عند هذه او صحیح و واقعی هستند ۔ پس کدام خوف در وقت مقابله دامن او المقابلة۔ بل هو محلّ الإبشار والفرحة۔ لا وقت مے گیرد بلکہ مقابلہ جائے شاد شدن و مقام فرحت است نه وقت الفزع والرعُدة۔ فإن كمالاته المخفية تظهر عند ترس و لرزه بر بدن افتادن چرا که کمالات پوشیده او در وقت امتحان