اِعجاز المسیح — Page 33
روحانی خزائن جلد ۱۸ ۳۳ اعجازالمسيح علمک الله العلم والأدب من لدنه موهبة۔ وما اقتنيت (۳) موہیت علم را از خدا یافتی و نہ بطور کسب۔ ذخیره بہ المعارف مكتسبة۔ ومع ذالك لما حللت لاهور إدعيتَ | آں کردی۔ و با وجود این چون لاہور آمدی دعوی کردی کہ گویا کانک تكتب التفسير فى الفور۔ تعاميت أوما رأيت عند بلا توقف تفسیر خواهی نوشت چون از حدود در در گذشتی پس دیده و دانسته خود را غلوائک۔ وفعلت ما فعلت وسدرت فی خیلائک۔ و کور ساختی یا خود ندیدی و کردی آنچه کردی و بتمامتر بیبا کی تکبر خود نمودی ومردم را بغلط خدعت الناس بأغلوطاتك ولوّنتهم بألوان خزعبيلا تک بیانیہائے خود فریب دادی و بگفتار باطل خود رنگین کردی۔ فریب بر و خدعت كل الخدع حتى أجاح القوم جهلا تک فریب کردی و با اباطیل قوم را از بیخ برکندی و مار ہائے تو مردم وأهلك الناس حيواتك۔ ثم ما تركت دقيقة من الإغلاظ را ہلاک کردند باز با این همه از سخت گوئی و عیب گیری بیچ دقیقه نگذاشتی۔ والازدراء۔ وتفرّدتَ فى كمال الزراية والسب والهذر و در بد گفتن و دشنام دادن و ژاژخائی و استہزاء یگانه بر آمدی۔ والاستهزاء۔ وما قصدت لاهور إلا لطمع في محامد العامة۔ وقصد لاہور بدین طمع کرده بودی که مردم تعریف تو کنند و ترا از ولِتُعَدّ فى أعينهم من حُماة المِلّة۔ ومن مواسى الدين ومعالجى | حامیان ملت و از جمله درد خواہانِ دین و چارہ گراں ایں غم