اِعجاز المسیح — Page 12
روحانی خزائن جلد ۱۸ ۱۲ اعجاز المسيح تفكروا في مآل الكاذبين۔ وقالـوا مـخـتـلـق ومـا در انجام دروغگویاں فکرے نہ کردند و گفتند که مفتری است و تـذكـــروا مـن دَرَجَ مــن الــمـخـتـلـقـيـن۔ والأسف كل آنان را یاد نه کردند که در حالت افترا ازیں جہاں بگذشتند - و تمامتر افسوس الأسف أنهم يقولون ولا يسمعون۔ ويعترضون این است که این مردم بگویند و نمی شنوند و اعتراض می کنند ولا يُـصـغـون۔ ويلمزون ولا يُحققون۔ وحصحَصَ و سوئے جواب گوش نمی دارند و عیب گیری می نمایند و تحقیق نمی کنند و ظاہر الحق فلا يُبصرون۔ وإذا رموا البرى بأفيكة شد حق پس نه می بینند و چون ناکردہ گناه را جمته متهم می کنند فضحكوا وما يبكون ما لهم لا يخافون۔ أم لهم براءة پس میخندند و نه می گریند چه شد او شانرا که نمی ترسند آیا در کتابها في الزبر فهم لا يُسألون۔ وما أرى خوف الله في قلوبهم از مواخذه برون داشته شده اند و باز پرس نخواهد شد نه می بینم خوف خدا در بل هم يؤذون الصادقين ولا يُبالون ما أرى دلہائے ایشاں بلکہ ایشاں ایڈا می دهند راستاں را و پیچ پروا نمی دارند نمی بینم فناء صدورهم رحبًا وكمثلهم اختاروا صحبًا۔ ۔ سینه ایشان را کشاده و همچو خود دوستان خود چیده اند ویهمزون ويغتابون وهم يعلمون ولا يتكلمون عیب مردم می کنند و غیبت می نمایند و می دانند که بد میکنیم و کلام نه می کنند